Aşırı kıskan olmam ilişkiye zarar verir mi?

Bunu hissetmen aslında “seviyorum, kaybetmek istemiyorum”un ters yüz olmuş hali. Ama böyle bir duygu, kontrol edilmezse ilişkiyi gerçekten yıpratır çünkü hem seni sürekli huzursuz eder hem de onu suçlanan, nefes alamayan biri gibi hissettirir.

Sanki dışarıda herkes ona bakıyormuş, o da herkese bakıyormuş gibi gelmesi aslında senin yetersiz hissettiğin anların sesi. İçinde şöyle bir korku var: “Ya benden daha iyisini görürse? Ya beni bırakırsa?” Bu korku mantıkla konuşmaz; tamamen savunma duygusudur.

Ama gerçek şu:
Bir insan birini seviyorsa dışarıdaki kimse onun gözünü döndüremez.
Bir insan birini sevmiyorsa da evde zincirlesen durmaz.

Yani mesele onun dışarıya bakması değil, senin içindeki senaryoların seni yönetmesi.

Şu an yapabileceğin şey, kıskançlığını bastırmak değil; köküne bakmak:
Onu kaybetmekten mi korkuyorsun? Kendini yeterli bulmuyor musun? Hep tetikte misin?

Ona bunu bir sakin anda şöyle söyleyebilirsin:
“Bazen seni kaybedecekmişim gibi hissediyorum ve bunu dışarıya yansıtıyorum. Bu his bana ait, senin suçu değil. Sadece bana biraz güven verecek davranışlarına ihtiyacım oluyor.”

Bu hem onu suçlamaz hem seni duygusal olarak rahatlatır.

Unutma, aşırı kıskançlık sevgi değil; sevginin içine karışmış güvensizliktir.
Düzelir mi? Evet. Sen fark ettikçe, nefes aldıkça, kendine değer verdikçe hafifler.