Kızlar babalarına benzeyen erkeklere mi aşık olurlar?

bi defa bu dünya sultansülü'ye bile kalmadı, bize hiç kalmayacak. o yüzden sevmek-sevişmek dururken niçin savaşmayı tercih eder erkekler, mana veremiyorum. işte bu yönden kızları daha çok beğenirim. hoşlanmanın da, aşık olmanın da hakkını veriyorlar vesselam. duygu dediğin gırla, hissiyat dersen diz boyu...

öncelikle yukarda yazdıklarıma itiraz eden varsa eğer, mutlak değerin yanındakı çubuklar var ya! he, o işte size...

gerçekten de böyle bir şey var. kızlar, babalarına benzeyen erkeklere daha kolay kapılıyorlar. ister freud diyin isterse de başka bir şeyle açıklayın ama bu gerçeği kimse inkar edemez.

mesela ben hatundan önce babasıyla tanışır, koklaşır, hoşbeş muhabbet eder, bıyıklarının çapını, gülüşünün tarzını falan ezberler ondan sonra gider kıza teklif ederim...

peki yavrucaklarımız ne düşünüyor bu konuda?