Terk etti diye kendimi canımdan ediyordum?

18 yaşındayım, 16 yaşında tanıştım. İlk defa aşkı onunla tattım, hayatımda öyle sevilmedim, öyle sevemedim ki, aşk acısı çeken insanları küçümserdim… Boş boş işer, dünyada başka insan mı yok derdim. Arkadaşlarıma biri seni istemese kendi kaybeder kçına tekmeyi bas tarzı tavsiyeler verirdim. Allah’ta benim belamı verdi işte. Hayatımın en güzel anlarını yaşattı bana, yanında insan gibi hissettim, sevilmiş, farkedilmiş, güzel hissettim, saflaştım, şapşallaştım. Onunlayken mutluluktan her gün evde pasta börek yapardım, gözlerimin içi gülerdi, herkese durduk yere hediyeler alırdım, hayattan zevk alırdım. Sonra ne oldu? Aldatıldım, iki hafta konuştuğu kız için iki yılımızı çöp etti. Beni terk ettiğinde ise düşmanıymışım gibi konuştu Benin’le, ayaklarına kapanıp ağlaya zırlaya yalvardım ama oralı bile olmadı. Hayatım tüm renklerini kaybetti hiçbir şeyden zevk alamıyorum. İlaç içip hayatımı sonlandırmaya kalktım, hastaneye kaldırılıp midem temizlendi. Haberi olmasına rağmen arayıp sormadı hiç… Her gün ağlıyorum, iştahım yok, yemek yiyemiyorum, yediklerimi kusuyorum, işde ölü gibiyim. Ben onu geri istiyorum dayanamıyorun geri dönsün affederim unuturum onunla mutsuz olmayı onsuz bir mutluluğa tercih ederim 😔

Terk etti diye kendimi canımdan ediyordum?
Cevapla