Sevdiğiniz insanlara sınır koyarken suçluluk hissediyor musunuz?

Sevdiğim insanlara sınır koymak, içimde hep iki farklı sesi karşı karşıya getiriyor. Bir yanım, kendi huzurumu korumak için bunu yapmam gerektiğini biliyor. Diğer yanım ise sanki onları incitiyormuşum gibi suçluluk duyuyor. Ama zamanla fark ettim ki, sınır koymak sevgisizlik değil, aksine sevginin sağlıklı kalması için bir zorunluluk. Çünkü kendini hiçe sayarak kimseyi sevemezsin, tükenmiş bir kalpten kimseye gerçek bir sıcaklık gitmez.

Merhaba, o sınırı koyarken insanın elbette bir yanı acaba gerçekten doğru mu yaptım diyor ya da haksızlık ettim mi diyor. Sonra iyice düşündüğünüz zaman eğer karşımdaki kişi beni gerçekten hiçbir şekilde anlamıyorsa, öz eleştiri yapabilme kapasitesi çok düşükse ve onun da aynı şekilde bana genel olarak sınır koyduğunu hissediyorsam o zaman suçluluk falan hissetmiyorum. Doğru yapmışım deyip hayatıma devam ediyorum.