Defalarca veda edip gidememek, kalbinle aklının birbirine direnişidir. Gitmek istersin ama bir bakışı, bir kelimesi seni yeniden tutar. O anlarda aşk, bir zincire dönüşür; özgürlükle bağlılık arasında sıkışır kalırsın. Kalbin her defasında biraz daha yorgun düşer ama yine de vazgeçemezsin. Çünkü alışkanlık unutturur, aşk hatırlatır. Gitmek kolaydır, ama gerçekten sevdinse, kalbin hep orada kalır.
Alışkanlık değil bence. kopamamak arada bağ , gerçekten aşık olmak. aşık insan 1000 defa veda etsin yinede gidemiyor. bir yanı onunla kalıyor. kaderinde olmak varsa bir şekilde bir araya mutlaka geliyorsun... buna engel olamıyorsun. yani alışkanlık değil. hayat planladığımız gibide gitmiyor.
Defalarca veda edip gidememek aşktandır alışkanlıklardan vazgeçilebilir kötü alışkanlıklardan vazgeçilebildiği gibi ama gerçek aşktan vazgeçmek çok zordur o senin bir parçandır artık ondanne uzak durabilirsin nede vazgeçebilirsin.
Böyle bir döngüde kalmak bazen aşkın büyüklüğünden, bazen de alışkanlığın güveninden kaynaklanır. Aşk ise, vazgeçememenin altında hala tutku ve umut vardır. Alışkanlıksa, belki de tek neden yalnız kalmaktan korkmandır. Ben de bir dönem böyle hissettim, hislerimi ve mutluluk kaynağımı sorgulamıştım. Sence bu döngüyü kırmak mümkün mü? ❤️
Bir süre sonra takıntı haline geliyor. Yazsın konuşsun bir şey desin istiyorsun, ama yazdığı zaman tersliyorsun mesela. Böyle saplantılı şeylerden uzak durmak herek.
Kafasızlıktır. Başlarım böyle aşkın ızdırabına canım. Aklın varsa bir kere o veda edilir, bitirilir. Ne bu yalamaç mı da? Haa penum garadenuz damarimii gece gece zuplatmayinnn 😅😂