Gerçek aşkı yaşayıp kaybetmek mi, yoksa hiç yaşamamış olmak mı daha çok acıtır?

Gerçek aşkı yaşayıp kaybetmek ile hiç yaşamamış olmak arasında bir seçim yapmak, aslında acının iki farklı yüzü arasında karar vermeye benzer. Gerçek aşkı yaşayıp kaybetmek, insana yoğun, derin ve unutulmaz duygular tattırır. O anlar, ne kadar kısa sürmüş olursa olsun, kalpte silinmez izler bırakır. Kaybetmek can yakar, özlem büyür, hatıralar birer hayal gibi akılda döner durur. Ancak insan, gerçekten sevdiğini, sevebildiğini bilmenin huzurunu da taşır içinde. Öte yandan, hiç aşk yaşamamış olmak, daha sessiz ama başka bir acıdır. İçinde bir boşluk vardır; neyin eksik olduğunu tam olarak bilmezsin ama bilmediğin şeyin yokluğu seni hep bir adım geride tutar. Hayat eksikmiş gibi gelir, renkler soluktur, duygular sınırlı. Kaybettiğin bir şey yoktur belki ama hiç sahip olmamış olmanın soğukluğu, insanı içten içe kemirir. Sonunda hangisi daha çok acıtır sorusunun cevabı, belki de kişinin neye daha çok değer verdiğiyle ilgilidir. Yoğun bir sevdanın ardından gelen hüzün mü daha ağırdır, yoksa hiç o sevdayı tadamamanın sönüklüğü mü? Gerçek aşkı yaşamış olanlar, çoğu zaman "iyi ki yaşamışım" der, kaybetmiş olsalar bile. Çünkü bazı acılar, yaşamış olmanın bedelidir. Ama bazı eksiklikler de, hiç yaşayamamış olmanın sessiz çığlığıdır.

Benim için hiç aşamamış olmak daha acıdır. çünkü en azından yaşasaydım geride bıraktığım güzel anıları hatırlayıp mutlu olabilirdim. ama bu şekilde arkamda bıraktığım bir anım bile yok maalesef.. zaten hiç sevilmemiş olmak daha acı bir şeydir çünkü biri seni bıraktığı terk ettiği zaman onun okluğuna alışırsın bir gün ama eğer baştan beri hiç sevgiyi tatmadıysan bunun acısı hiç bir zaman geçmez. yani insan bir kere bile mi sevilmez hayatında diye soruyorum kendime. daha doğrusu sorardım artık umurumda bile değil. kötüler kazanıyor çünkü bu dünyada.