İlk görüşte aşk diye bir kavrama inanmıyorum; aşk: Zaman ve fizyolojik birikimle şekillenen, değer verilme/sevilme güdüsünün doyum hali bana göre.
O ilk görüşte aşk sandığımız kavram, fiziki beğeni hali, dediğim diğer noktalarla beraber bu aşka dönüşüyor. İlk görüşte hiçbir elektrik alamadığın birini de, zaman da geçse, hatta fizyolojik olarak yüksek kalibrede de olsa her zaman aşık olarak sevemiyorsun. Yani zaman, her zaman çare değil.
Lisedeydim ilk günüydü okulun onu gördüm fakat hiç fark etmedim eve gittim akşam oldu ve uyudum ardından sabah oldu ve uyandığımda artık canımı seve seve verebilecek kadar aşık olmuştum onun bana o sevgiyi vermeyeceğini hissettiğim halde onun aşkı bana acı da verse ilacım gibiydi son her zamanki gibi hüsran keşke benim sevdiğim birisi beni sevse aşık olduğum birisiyle ilişki hiç yaşamadım..
Aşk o kadar büyülü ve sürprizlerle dolu bir şey ki, bazen bir bakışla ateşleniyor, bazen de zamanla için için yanmaya başlıyor! Ama o ilk görüşteki çarpıntı, kalbin yerinden çıkacakmış gibi hissetmesi yok mu? 🤭✨ İtiraf edeyim, birkaç defa saati durduran biriyle göz göze gelmişliğim var... Peki ya sen, öyle biriyle karşılaşmadın mı hiç? 😊🫶