Gerçek aşk sevdiğine kıyamamak mı /Bakarken doyamamak mı?

Bakarsın saatlerce hemde ne sıkılır nede yorulursun onunla geçen zamanda uykun da gelmez saatler de Saniye gibi geçer o kadar hızlı gecer zaman onunla yapılan her şey keyif verir acıda tatlı olur ekşi de tatlı olur sevmediğin şeyi seversin onunla sırf o seviyor diye korktuğun bir nesne ya da canlı yı görünce onun yanında güvende hissedersin ve Korkmaz sin o yanımda dersin yaaa bazen onun adını unutursun aşık san ismini kullanma gereği duymazsın kadınım dersin eşim dersin hatun dersin snaa ne yakın hissettiriyor sa onunla hitap edersin onunla bir bütün olursun o tek kişilik kanepe ye ikiniz sigarsınız tek bir yastıkta yatarsiniz birçok şeyi ortak kullanırsınız aradığın kazağı gömleği bulamayıp onun dolabında bulursun aşk böyle bir şey aslında daha cokkk anlatılirda ne burada mısralar yeter nede zaman yeter

Hayatta her şey bir kazanım üzerine işler.
Sahip olmak istediğin şey için ne kadar çalışıyorsun? Ne yapıyorsun?
Kazanmak için ne kadar emek veriyorsun? Karşılığında ne elde ediyorsun?
Verdiğin emeğin, çabanın karşılığını tam olarak alabiliyor musun?
Gösterdiğin bunca özveri ve sabra rağmen seni mutlu eden bir kazanıma sahip misin? Değil isen, neden hala her gün yaaktan kalkıp bir umutla kazanmak için çalışmaya devam ediyorsun?

Yaptığın iş kadar aşka ve sevgiye ne kadar sabır, sebat ve emek veriyoruz?

İş yaparak kazandıklarımızı harcarken, o kazanımlarımız ne kadar değerli?

Kazanımlarımıza bakarken ne kadar bakmaya doyamıyoruz?

Eğer aşk ve sevgi de bir kazanımsa; bunun için harcadığımız emek, sabır ve sebat ne kadar?

Ve biz bunun ne kadarının karşılığını alıyoruz?

Günümüzde “Aşk, sevgi karın doyurmuyor” denliyor da...
Sevgiye Aşk' a aç mıyız? ve doymak için ne yapıyoruz?

İnsanlar hayatlarını sürdürebilmek için bir işe gidip çalışırlar.
Aylık kazançlarını günlüğe böldüğümüzde, o bir günlük kazancın içinde neler vardır, neler…
Ne çok sabır, ne çok özveri vardır.
Ne kadar çok zaman ayırmak, ne kadar çok emek vermek…
Sıkılsak da, usansak da, yılsak da; uğraşmaktan, didinmekten vazgeçmemizi engelleyen sebepler vardır.

Bazen hiç havanda değilsindir, başın ağrıyordur, canını sıkan şeyler vardır.
En yakınının bile kahrını çekmek istemezsin.
Ama konu iş olunca, istemesen de nezaket, saygı, kibarlık gösterirsin.
Hatta bazen haklı olduğunda bile susarsın.
Bazen hakkını, geleceğin için endişeyle savunamazsın.
İş arkadaşın gelmediğinde, onun işini de üstlenip idare edersin.

İşte aşk ve sevgi de, tıpkı işte çalışmak gibi, her gün kazanılması gereken bir şeydir.

Sevdiğin kişi hakkında her gün yeniden emek vererek, sabırla, özveriyle inşa etmen gereken bir sevgidir, bir aşktır.

Yeni doğmuş bir bebeği tutarken özen göstermek gibiydi aşkı taşıyabilmek yüreğimde

Gerçek aşk… Bakmaya bile kıyamamak ve sevmeye doyamamaktır.