Sevdiğine kıyamamak, sevdiğine doyamamak?

Ben 20, sevgilim 23 yaşında. Kendisi elini tuttuğum öptüğüm bazı şeyler yaşadığım ilk insan. Onun daha önce çok sevgilisi olmuş. Onunla tanışmadan önce çok kesin kurallarım vardı temaslar konusunda ancak artık asla yapmam dediğim şeyler bana çok doğal görünmeye başladı -cinsellik değil kast ettiğim. Sevdiğine dokunmaya kıyamamaktır aşk demiştim, bizse bunları yaşıyoruz korkuyorum demiştim. O da bana asıl aşk sevdiğine bakmaya sarılmaya dokunmaya doyamamaktır demişti. Ama ben sonrasında pişman oluyorum hep, sanki insanların ilişkileri sadece masumluktan ibaretmiş, ama biz ileriye gidiyormuşuz gibi geliyor vicdan azabı çekiyorum. Teması tamamen kesmem mi gerekir? Yaşımız küçük ama Allah izin verirse evlenmeyi çok istiyoruz. Yine de ayrılırsak ben başkasına boynumu eğip geçmişte bunları yaşadım diye anlatamam diyorum, anlatmayacaksın çünkğ ayrılmayacağız diyor. Aklım karıştı, sadece dokunmaya dayalı bir ilişki olmadığınu biliyorum ama böyle bazı kapalı kızları ya da ilk sevgilisiyle evlenen insanları gördükçe kendimi çok günahkar falan hissediyorum. Ne yapmalıyım bilmiyorum :(