Eski sevgilim orada çalışıyor diye, hayal ettiğim kurumda çalışmaktan vazgeçmeli miyim?

Şu anda gerçekten çok zor bir yerdeyim. O kurumdaçalışmak benim için hep büyük bir hayaldi ama yaşadığım olaylar yüzünden orada çalışamayacağımı düşünüyorum. Orada stajyerdim, bir çalışan vardı bana başından beri ilgi gösterdi başta uzak durdum ama istikrarlı bir şekilde peşimden koşunca ben de bir şeyler olsun istedim. Üniversiteden mezun olmama 2 ay kalmıştım, sormasında buraya iş başvurusu yapmayı planlıyordum. Fakat aramızda bir şeyler geçti beni seviyor gibi davrandı sonra uzak mesafeye geçince, benimle de cinsellik yaşayamayacağını fark edince benden ayrıldı. Daha doğru ben ayrıldım ama onun yüzünden. Meğerse amacı başından beri cinsellikmiş ama ben anlayamamışım. Uzun zamandır ilişkim yoktu 2.5 senedir, onunla olsun istemiştim. İçimde onunla yaşadığım o yakınlaşmalar, özellikle öpüşmemiz, kalçama dokunması gibi şeyler var ve bunu zihnimde “erken, fazla” diye kodladım. Kendime kızıyorum, nasıl oldu da ona bu kadar güvenip bu kadar yaklaştım diye. Ama aslında bunu yaşamak istemedim, zorla bir şey yapmadı bana ama yine de kendimi koruyamadım gibi hissediyorum.

Orada aynı ortamda olmak, onunla yan yana çalışmak beni çok zorlardı. Onu gördüğümde kendimi kontrol edemem, odaklanamam diye düşünüyorum. Bu yüzden orada çalışmama karar verdim ama bu karardan emin değilim. Kendi kararım mı yoksa çevremdekilerin, özellikle bir arkadaşımın “Orada çalışamazsın” demesi beni etkiledi diye sorguluyorum.

Ayrıca özgüvenim de kırıldı. İnsanlarla iletişim kurmak, destek istemek zor geliyor. Hatta mesleğe olan ilgimi bile kaybettim. Sürekli ağlıyorum, ne yapacağımı bilmiyorum. O orada mutlu bir hayat sürerken benim böyle olmama çok sinirleniyorum, öfkeleniyorum. Oysaki mesleğimde çok başarılıydım.

Başka bir arkadaşımla konuştum, o “Biraz daha toparlanman lazım, sonra orada çalışmak için adım atarsın, hayallerinden vazgeçmemelisin böyle kötğ bir insan yüzünden” dedi. Bu iyi geldi ama ben hala korkuyorum, oraya başvurup kabul edilmek bile zor ve kabul edilsem bile o ortamda var olmak benim için çok zor.

Bazen düşünüyorum, acaba bu yaşadıklarımı başkalarına anlatmalı mıyım? Ama detayları anlatmak, özellikle fiziksel yakınlaşmaları söylemek zor geliyor, yanlış anlaşılmak istemiyorum.

Bazen de kendimi çok güçsüz hissediyorum. Başkaları yapabilirken ben duygularım yüzünden yapamamak, bu kararı verememek beni zayıf mı gösteriyor diye düşünüyorum.

Ama içimde en çok hissettiğim şey, o ortamda olmak, onunla aynı havayı solumak istememek, orada mutluluğumu bulamamaktan korkmak.

Şu anda ihtiyacım olan şey, bir an önce toparlanmak, kendime güvenmek ve ne istediğimi netleştirmek. Ama bunu yaparken yaşadığım duygusal yıkımı da atlatmak zorundayım.

Şu an iş de bulamadığım için ne yapmam gerektiğini bilmiyorum, yaşamaktan zevk almıyorum. Orada çalışma fikri de çalışmama fikri de huzur vermiyor. Güçsüz bir insan değilim ama utanıyorum yaşananlardan. Birini sevdiğim ve güvendigim için utanıyorum.