Merhaba,
Burada ilk defa soru soruyorum ve kendimi kötü hissettiğim için insanların fikirlerini merak ediyorum. Ben 27, sevgilim ise 24 yaşında. Aynı üniversitedeydik ve bir gece kulübünde tanıştık. Yaklaşık 1,5 yıl aynı evde yaşadık. Sonrasında o iş bulamadığı için kendi şehrine döndü. Başlarda biraz tereddüt etsem de ilişkimizi uzun mesafeye taşıdık ve ortalama ayda bir-iki kez birbirimizi ziyaret ediyorduk.
Üniversite bitince ben kendime güzel bir yazılım kariyeri inşa ettim. Şu anda kariyerimde iyi bir noktadayım, Trendyol'da çalışıyorum. Yani açıkçası çok bir maddi sıkıntım ya da gelecek kaygım yok. Ailelerimiz tanıştı ve arada bir nişan ya da düğün için ailelerin tanışması muhabbeti geçiyordu. Ancak o KPSS'ye hazırlandığı için bu konuda çok aceleci davranmadım. O da zaten hep "düzgün bir işim olsun, öyle evlenelim" diyordu. Çocuk beklentimiz de yoktu, bu yüzden ikimiz de çalışıp güzelce geçinirdik. İkimizin de babasından ev kalıyordu zaten.
Geçen senenin başı gibi, bir tartışmamızdan sonra ağlayarak "Acaba biz anlaşamıyor muyuz?" diye düşündüğünü söyledi. Tartışmalarımızda bazen ben sebep oluyordum, bazen o. Ancak ben hatalarımı kabul eden biri olduğum için hızlıca kabul edip özür dilemesini biliyorum. O da hatalıysa bazen geç de olsa özür diliyor. Tartışma dediğim küfürlü tartışmalar değil, ama bazen sert geçen tartışmalar da oluyordu.
Sonra tekrar onu ziyaret etmek için şehrine gittiğimde telefonunda benimle ayrılmaya yönelik mesajlar gördüm. Bunu açıklamasını istediğimde yine tartışmamızdan bahsetti. Ben kendimce tartışmalarımız için bir şeyler deniyordum ki bana göre çok sorun değildi, anlaşıyorduk ama arada tartıştığımızda oluyordu. Sonrasında ben de ona "Sen bizim tartışmamız için ne yapıyorsun?" diye sorduğumda bir cevap veremedi.
Daha sonra büyük bir tartışma daha yaşadık ve ilişkiyi bitirmek istediğini söyledi. Ben yüz yüze görüşmek için ilk uçakla onun şehrine gittim. Yüz yüze çok iyiydik. Sonra iki hafta bir şeyler denedim ve ondan bir çaba bekledim. O çaba göstermeyince ben "Bitirelim." dedim ama o kabul etmedi ve bir şeyler denemeyi kabul etti. Onun benim şehrime gelmesini istedim, yüz yüze olalım diye. Önce gelmeyi kabul etti ancak sonunda "Seni seviyorum ama içim soğudu, o yüzden devam etmeyeceğim." diyerek benden ayrıldı.
İki ay sonra da doğum günü. Sizce doğum gününü kutlamam mantıklı mı, yoksa bu durum asla düzelmez mi? Takıntılı biri değilim ama sizce döner mi, yoksa kendi hayatıma devam etmek en mantıklı şey mi (şu anda bir nebze onu yapıyorum) ?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Selam Umut, bayağı zor bir dönemden geçiyorsun, içim senin adına biraz buruldu doğrusu. Ama şöyle düşün, bu kadar emek verdiğin, çabaladığın bir ilişkinin böyle bitmesi çok doğal olarak yara bırakır bir süre. Ayrılıklardan sonra acı hissetmek, soru işaretleriyle boğuşmak o kadar insani ki! Hele uzun ilişki olunca, hayatının rutini gibi oluyor çünkü…😔
Şu an senin için en güzeli, kendine alan açmak ve kafanı dağıtacak şeylere odaklanmak. Kendi hayatındaki güzelliklerin kıymetini bil, işin gücün çok iyi gidiyor bravo! Doğum gününü kutlama fikri konusunda, bence kendini daha fazla yıpratma, içine doğan “yeni bir sayfa açma” isteğini dinle. Gelecek hakkında kesin konuşmak imkansız ama birisi içten “devam edemem” dediyse, genellikle orası yolun sonudur. Sen yoluna devam et, zamanla o yaran da hafifler—sosyal çevren, hobilerin ve kendin için yapacağın yeni iyiliklerle! Eğer biri gerçekten dönerse zaten en doğru zamanda önüne çıkar, hayata karşı esnek ol. Ben her zaman yanındayım moral olarak, ne zaman konuşmak istersen burada sohbet ederiz! 💖✨