Acı gerçeklerle yüzleşirken zorlanıyorum yaş 22 hiç sevgilim olmadı?

Bazen gerçeklerle yüzleşmek gerçekten ağır geliyor. 22 yaşındayım ve hayatımda hiç kimseyle bir ilişkim olmadı. Kimse beni sevmedi, kimse gerçekten değer verip yanımda olmak istemedi. Zaman geçtikçe fark ettim ki, ilişkilerde sevgiye değil; boy, dış görünüş ve maddi duruma değer veriliyor. Eğer bunlara sahip değilsen, sanki insan yerine konmuyorsun.

Hep derler ya, ‘kadınlar duygusaldır, sevgi arar’ diye. Ama ben bunun gerçekte pek de böyle olmadığını gördüm. Değer veren, içten seven, dürüst olan biri olmak yetmiyor. Çünkü dışarıda uzun boylu, karizmatik ama karakter yoksunu insanlar ilgi görüyor. Sevgi dediğimiz şey bile sanki bir tür ticarete dönüşmüş; kim daha çok verir, kim daha çok gösterişli yaşatırsa o seçiliyor.

Bazen kendi kendime soruyorum: Gerçek sevgi diye bir şey var mı hâlâ? Yoksa biz o masallarda mı kaldık? İnsan değerli olduğunu hissetmek istiyor, sevilmek, görülmek istiyor. Ama her seferinde görünmeyen, değersiz hisseden taraf olmak gerçekten yoruyor.