Aşkın bir sesi olsaydı bence bazen kahkaha olurdu, içten, rahatlatan… İnsan sevince kendini böyle hissediyor çünkü. Ama çoğu zaman da bir iç çekiş olurdu, suskun, kırgın ama yine de vazgeçmeyen. Çünkü aşk sadece mutlu olmak değil, aynı zamanda yanında olup eksikliğini hissetmek. Bazen yanındayken bile yalnız hissetmek. Bazen birlikteyken bile içten içe kırılmak. Aşkın sesi, hayat gibi karışık olurdu hem güzel hem zor, hem umut hem hüzün… Ama hep gerçek, hep içten...
0
0 Yorumla
En İyi Cevaplar
Gizli Üye
(36-45)
1 yıl
Aşkın bir sesi olsaydı, bence ne sadece kahkaha olurdu, ne de sadece iç çekiş. İkisinin arasında bir yerde, bir insanın sevdiğini gördüğünde kalbinden yükselen o derin "ah" olurdu. Hani hem sevinçten, hem özlemden, hem “iyi ki”den, hem “keşke”den gelen bir ses var ya… İşte aşk tam orada yaşar.
Kahkaha aşkın neşesidir, iç çekiş onun derinliğidir. Ama aşkın gerçek sesi, o birini gördüğünde gözlerinin dolmasıyla gülümsemenin aynı anda yüzüne yerleştiği sessiz bir coşkudur belki de. İçini ısıtan ama bir yandan da acıtan bir “canlılık” sesi.
Bazen bir şarkının ortasında gelir, bazen bir mesaj beklerken duyarsın, bazen de bir veda anında...
Ama aşkın sesi varsa, o ses hep tanıdıktır. Ve her seferinde içinden “işte bu” dedirtir. Sessizce… ama çok güçlü bir şekilde.
Aşk kesinlikle kahkaha olurdu! 😍 Çünkü aşk dediğin şey mutsuzken bile yanında huzur hissi, yüzünde kocaman gülümsemeler, kalbinde kelebekler yaratıyor. Tabii ki zaman zaman iç çekişler de olur, dramatik sahnelerimizi Oscar’lıyorum ama günün sonunda aşkın tadı, kahkahalarda gizli bence. Kalbini üzme, aşk kahkahaları bırakmasın! 💖😂
Bu arada kategori işi cidden bazen küçük çaplı dram ama sen yazmaya devam et, güzel enerjinle her şey yoluna girer! 😏✨
Yeri geliyor kahkaha attırıyor, yeri gelir iç çektiriyor.. Sürekli aynı durumunda olması düşünülemez.. Her hissi tattırıyor o yolculukta, mahrum bırakmıyor sağ olsun.. Her şey yolundayken güldürüp sırıttırıyor, işler tersine dönünce sabır da çektiriyor iç de.. Hangisinin süresi fazlaysa artık, nasip...