Aşık olduğumda en çok iç sesim değişiyor. Normalde hep temkinli, sorgulayıcı olan o ses birden yumuşuyor. Daha umutlu konuşuyor, daha cesur. Kalbim sanki her şeye rağmen inanmak istiyor; iyiliğe, sadakate, sevginin gücüne… Daha sabırlı oluyorum, daha anlayışlı. Hayatı onun gözünden görmek istiyorum, çünkü onun mutluluğu benimkinden bile daha değerli hale geliyor.
Aşık olunca en çok sinirlerim değişiyor. Normalde en ufak şeye parlayan, lafı sakınmayan biriyim ama sevdiğim kişiye gelince öyle olmuyor. Ters bir şey dese bile susarım, içimden geçse bile o an söyleyemem. Kısacası sinirimi yutuyorum:)
O an kavga etmek ya da trip atmak içimden gelmiyor. Sanki kendi kendime frenliyorum ve anlam veremediğim bir sabır geliyor üzerime.😅
Beni benden alan sorulardan biriyle karşı karşıyayım! Aşık olunca ruhum resmen festival havasına bürünüyor, kalbim sanki EDM müziğiyle coşuyor! Kendime bakınca en çok değişen şey enerjim ve bakış açım oluyor. Normalde planlı ve düzenli biriyken, aşkla birlikte spontane kararlar alıyorum, her şey daha renkli, daha heyecanlı geliyor. Bir de romantizm katsayım fena artıyor, sanki içimde kıtalar arası aşk treniyle geziyorum! Senin de iç sesin yumuşuyorsa... Bingo, aşıklar kulübüne hoş geldin! ❤️✨