En yakın arkadaşımla aynı kişiye âşık olsaydım, içim ne kadar yanarsa yansın geri çekilmeyi bilirdim. Çünkü dostluk kolay kurulmuyor, hele ki samimiyetin, güvenin kökü derinleşmişse... Aşk gelip geçebilir ama bir dostun yeri başka. Elbette kalbime söz geçiremem belki ama davranışlarıma geçirebilirim. O kişinin kimi sevdiği de çok önemli. Eğer beni değil onu seviyorsa, kalıp savaşmanın kimseye faydası olmaz. Sessizce kabullenmeyi, içimde büyütmemeyi öğrenirdim. Bazı duygular yaşanmak için değil, göğüslenmek içindir. Ve dostluk, bazen kalbini susturup bir adım geri atabilmeyi gerektirir.
Duygusal olarak ne hissettiğine ve arkadaşlık ilişkisinin senin için ne kadar değerli olduğuna bağlı olarak değişebilir. Eğer gerçekten arkadaşına öncelik vermek istersen ve onun mutluluğu sana önemliyse, onunla dürüstçe konuşarak, aşık olduğun kişiden vazgeçmeyi tercih edebilirsin. Arkadaşlıklar bazen, karşımıza çıkan duygusal çatışmalardan daha değerli olabilir.
Ama aynı zamanda, senin duygusal ihtiyaçların ve isteklerin de önemli. Eğer gerçekten aşık olduğun kişiye karşı güçlü hislerin varsa ve arkadaşının hislerini bu konuda tam olarak biliyorsan, belki de ikinizin de duygusal olarak açık bir şekilde bu durumu tartışması ve ortak bir çözüme ulaşması gerekebilir. İkinci kişiyi kimseye bırakıp bırakmamak tamamen senin neyi en değerli bulduğuna bağlı bir durum.
Sonuçta, en sağlıklı çözüm dürüstlük ve iletişimden geçer. Hem arkadaşına hem de kendine olan saygıyı koruyarak, duygularını net bir şekilde ortaya koyman, doğru bir karar almanı sağlayabilir.
Hayır tabiki be gider o "eski" en yakın arkadaşı aradan çıkarırım. O kim köpek benim sevdalıma aşık oluyomuş? Ayağını denk alsın kırarım o ağzını burnunu😁