Kocamla karı-koca ilişkimiz yok, asker arkadaşından halliceyiz. Genelde erkekler bunu yaşardı, bizde işler ters. Artık bitmeli mi?

2,5 yıldır evliyiz. Bir kere onu ç*pl*k görebilmişliğim yok. Neymiş utanıyormuş, bana zaman ver dedi verdim ama 2 yılı geçti hala aynı. Giyinirken bana bakışlarından rahatsız oluyorum diyor. Şimdilerdeyse 10-15 günde bir ancak yanaşıyordu ama en son artık 1 ay oldu yanaşmadı. Ben birkaç kere sorun ne başkası mı var diye üstüne gidince de yorgunum, sen üstüme geldikçe daha da soğuyorum dedi bu adam daha 30 yaşında ve ben de çalışan bir kadınım. Hem işim yoğun, hem evi de bir başıma idare ediyorum. En başından beri sorunları var ama hiç yüzüne vurmamıştım, en azından bir şeyler yaşıyoruz diye kendimi avutuyordum. Romantiklik var mı deseniz dümdüz öküz. Kaç kere çiçekleri ve sürprizi sevdiğimi söylememe rağmen hiçbir şey yapmıyor. Pahalı olmasına gerek yok yeter ki düşünüldüğümü hissedeyim diyorum ama yok. Muhabbeti zaten doğru düzgün yoktur. Uyku mahmuru olduğunda gel göğsüme yat burada dinlen diyorum uykudan yeni kalktım diyor, zerre romantiklikten haberi yok anlayacağınız. Sevmesem gerçekten hiç katlanılacak gibi değil. Bir kere birlikte banyo yapmışlığımız yok. Ben süslenirim püslenirim ne gerek vardı, çok güzel olmuşsun der sonra tık yok. Böyle anlatınca düşündüğünüz gibi ben de sevilmediğimi düşünüyorum ama ona göre öyle değil. Sevgi öyle bir şey değilmiş. Eve alışveriş yapmak, hastayken bana bakmak, arada bir muhabbet,40 yılda bir beraberlik, arada ev işine yardım vs ibaret sanıyor. O kadar zamanında peşimden koşmuştu ki keşke hayır deseydim çok pişmanım. Evliyim ama dul gibiyim. Dün duşumu yaptım, misler gibi kokumu süründüm, çekici bir pijamam var o üstümdeydi, saçlarım da gayet güzeldi. Ben aynaya baktığımda kendimi çekici buldum da onda hiçbir şey olmadı. Ki önceden gecelikler de giyerdim, makyaj da yapardım, hep bu halleri soğuttu beni. Sarıldı yattı uyudu. Gece ben içeri gidip yine sinirden ağladım. Hadi hadi gel tamam yapalım dedi. Sanki dilenciye sadaka verir gibi. O kadar iğrenç hissettim ki, içinden gelmiyor artık bence bana olan sevgini sorgula, karşında çekici, bakımlı bir kadın olmasına rağmen sana hiç öyle gelmiyor. Katlanamıyorum, psikolojimi alt üst ettin dedim. Seviyorum seni onla alakası yok ama haklısın dedi o kadar. Gitti içerde ben uyuyana kadar bir şeyler yedi içti yattı zıbardı. Sabah da nöbeti vardı. Kalktım erkenden kahvaltı hazırladım sen de hızlıca hazırlan güzel bir kahvaltı edelim dedim. Kendini 5 dakika kalacak şekilde sıkıştırdı. Sonra ben böyle bir adama surat asınca hep asık suratlısın oluyor. Bunları yapan ben olsaydım erkekler çoktan aldatılmayı hak ettin derdi. Çok yoruldum. Çevremdeki yakınlarıma anlatınca senin gibi her şeye yetişen ve üstüne de bakımlı, çekici olan bir kadını bulmuş hala da kıymet bilmiyor, biri zamanında onun ağzına etseydi senin kıymetini anlardı diyor ama bunların hiçbir anlamı yok. Çok yoruldum.

Güncellemeler
1 yıl
Doktora mı gitsen dediğimde bir de bana bunu mu öneriyorsun dedi, birlikte psikoloğa çift terapisine gidelim dedim ruh hastası olan sensin sen git dedi. Onun bu tavırlarını hep anlayışla karşılamalıymışım
Güncellemeler
1 yıl
Bir de kendini de biliyor, tamam psikoloğa gidicem dedim bu sefer de yan çizdi. Kime gitsen o adam mı diyecek, hep seni haklı bulacak dedi.
Kocamla karı-koca ilişkimiz yok, asker arkadaşından halliceyiz. Genelde erkekler bunu yaşardı, bizde işler ters. Artık bitmeli mi?
Cevapla