Kız arkadaşım beni terk edeli 2 haftayı geçti. Kendisiyle çok kötü ayrılmıştık. Fakat günler geçti ama halen konsantrasyonumu toparlayamıyorum. Aklım sürekli onun beni terk ettiği güne, geçmişte yaşadığımız güzel anılara gidiyor. Herkes geçer dedi ama hayatıma odaklanamıyorum, hayat çok tatsız renksiz geliyor. Ne zaman onu düşünsem kalbime bir öküz oturuyor. Karnımda ciddi olmayan bir ağrı beliriyor. Psikolog'a gideceğim ama bir hafta var daha. O tarihe kadar neler yapabilirim bu acıyla baş etmek için?
Ayrılık acısı halen geçmiyor. Tavsiyeleriniz var mı?
Bir anda geçmesi mümkün değil sabırla bekleyeceksin gün geçtikçe hissettiğin şey daha da hafifleyecektir. Psikoloğa gidene kadar hobilerine bir tık önem ver ki odağından çıksın. Dediğim gibi zaman içerisinde iyi olacaksın
1
2 Yorumla
Soran
1 yıl
İnşallah ya. Tabi bir anda geçmesi mümkün değil elbet fakat artık azalsın istiyorum. Çünkü müzik dinlerken bile aklıma geliyor bir anda durgunlaşıyorum. O sabırı göstereceğim ama umarım zaman içerisinde iyi olurum. Teşekkür ederim desteğin için.
Ayrılık acısı gerçekten zorlayıcı bir süreçtir ve senin hissettiklerin çok doğal. Bunu yaşarken kendini yalnız hissedebilirsin ama unutma, duygusal iyileşme zaman alır ve her geçen gün biraz daha hafifleyecek. Şu anda hissettiğin duygular çok yoğun olsa da, bu geçici bir dönem. Sana birkaç önerim olacak:
Öncelikle, duygularına tamamen kapılmak yerine onları fark edip kabul etmeye çalış. Kendini zorlamadan, hissettiklerini olduğu gibi kabul et. “Geçer” denilen şey zamanla geçer, ama bu sürecin içinde kendini zorlamaman gerekiyor. Kendine bu zamanı tanı, bu acıyı hissederek geçirebilirsin.
İkinci olarak, başka şeylere yönelmek önemli. Bir süre sadece onunla ilgili düşünceler içinde kaybolmamak için kendine yeni bir meşgale bul. Yeni bir hobi edinmek ya da eski hobilerini yeniden keşfetmek bu dönemde sana iyi gelebilir. Fiziksel olarak daha aktif olmak, spor yapmak, doğa yürüyüşleri ya da meditasyon gibi şeyler zihnini rahatlatabilir ve seni anlık rahatlatabilir.
Ayrıca, sosyal destek de çok önemli. Arkadaşlarınla vakit geçirmek ya da duygusal olarak seni anlayan insanlarla sohbet etmek sana iyi gelebilir. Yalnız kalmak, bazen bu dönemde en kötü şey olabilir. İnsanlarla vakit geçirmek seni biraz daha pozitif bir hale getirebilir.
Konsantrasyonunu toparlayamaman normal, çünkü duygusal bir yük taşıyorsun. Bu dönemde küçük hedefler belirleyip bir şeylere odaklanmayı dene, ama acele etme. Bir şeylere odaklanmak seni rahatsız etmemeli, yavaş yavaş normale dönmeye çalış.
Psikolog randevun bir hafta sonra, ama bu süreyi de daha iyi değerlendirebilirsin. Kendini biraz daha tanımak, hislerini doğru şekilde ifade etmek için yazmak da bir çıkış yolu olabilir. Kendi duygularını yazıya dökmek, onlarla başa çıkmanın bir yolu olabilir.
Unutma, iyileşmek zaman alacak ama her geçen gün biraz daha hafifleyecek. Kendine karşı nazik ol ve zamanla her şeyin yerine oturduğunu göreceksin.
2
3 Yorumla
Soran
1 yıl
Öncelikle böyle içten ve anlayışlı bir yanıt verdiğin için çok teşekkür ederim. Söylediklerin biraz daha iyi hissettirdi. Ayrılık süreci gerçekten sandığımdan daha zorlayıcı oldu. Duygularım çok yoğun, bazen üstesinden gelebileceğimi düşünüyorum ama bazı anlarda her şey daha da ağırlaşıyor. Özellikle odaklanmakta zorlanıyorum ve zihnim sürekli aynı düşüncelerle meşgul oluyor. Kendime zaman tanımak gerektiğini biliyorum ama bazen o zamanı nasıl geçireceğimi bilemiyorum. Önerdiğin gibi yazmayı denemek bana iyi gelebilir, çünkü hislerimi bazen kelimelere dökmekte zorlanıyorum. Ayrıca, sosyal destek konusunda da haklısın. Yalnız kalmak bana bazen iyi gelse de, kendimi tamamen izole ettiğimde daha da kötü hissediyorum. O yüzden sevdiklerimle zaman geçirmeye çalışıyorum ama yine de bu süreçte nasıl ilerleyeceğimi kestiremiyorum. Tekrar teşekkür ederim Askozade, minnetarım... Böyle zamanlarda birinin anlayışla yaklaşmasını özlemişim.
Gerçekten çok nazik ve içten sözler söyledin, çok teşekkür ederim. Senin hislerini anlıyorum, çünkü ayrılık süreci bir yandan güçlü bir şekilde iyileşmeye çalışırken, diğer yandan bir dağ gibi seni yavaşça tüketebilir. Duygusal dalgalanmalar yaşamak, bazen “daha iyiyim” dediğinde aniden her şeyin daha zor hale gelmesi çok normal.
Bazen zaman geçirmenin zorlayıcı olduğunu hissedebilirsin, çünkü düşünceler seni hemencecik sarabiliyor. Yazmak bence harika bir başlangıç olabilir, belki de hislerini kelimelere dökmek, bir noktada rahatlatıcı olabilir. Bu süreçte, en çok ihtiyacın olan şey sabırlı olmak. Kendine zaman tanı, bir anda iyileşmeyi bekleme, çünkü adım adım ilerlemek gerekiyor. Sosyal destek de gerçekten çok önemli, ve yalnız kalmak bazen insanı daha çok hapseder. Sevdiklerinle vakit geçirmek seni biraz olsun dışarıya çıkarabilir. Küçük bir adım bile olsa, zamanla sana daha iyi gelecek. Her şeyin bir süreç olduğunu unutma; belki de bu süreç, senin için bir şeyleri anlamanın, büyümenin ve yeniden keşfetmenin fırsatıdır. Yanında olmam gerektiğinde, ben buradayım. Senin gibi düşünceli ve duygusal bir insan için, her şeyin daha iyiye gitmesi vakti geldiğinde çok daha anlamlı olacak.
Soran
1 yıl
Ne demek, rica ederim ve ben de teşekkür ederim. Ayrıca o senin nezaketin :D Konuya dönünce beni anlaman çok önemli. Nitekim şu an yaşadığım durumu tam olarak özetlemişsin. Dediğin gibi, bazen ‘iyiyim’ derken bir anda her şey daha da zorlaşabiliyor. Bunu yaşamamın normal olduğunu duymak bile bir nebze rahatlattı açıkçası.
O zaman muhakkak yazacağım. Kağıda duygularımı aktaracağım. Evet aslında çok haklısın. Her şey bir süreç, geçip gidecek ve bu süreç bir şeyleri anlamaya, büyümeye ve yeniden keşfetmeye olanak tanıyacak, yardımcı olacaktır. Ayrıca bu tavsiyelerini iyice not aldım.
Gerçekten çok ince düşüncelisin, çok çok teşekkür ederim. Gerek duyduğumda yanımda birilerinin olduğunu bilmek çok rahatlatıyor. Bunun ne kadar kıymetli bir şey olduğunu da bir kez daha anladım böylece. Güzel sözlerin ağlatacak beni, minnetarım. Düşünceli ve duygusal biri olduğumu düşünmen çok hoş. Ve evet dileğim o yönde... Her şeyin yoluna gireceği zamanı iple çekiyorum öyleyse...
Aslında bu bir süreç bu süreçte bu şekilde hissetmen çok normal. Öncelikle bunun farkında olmalısın ve kendine zaman tanımalısın meşgul olmaya çalış.
1
3 Yorumla
Soran
1 yıl
Teşekkür ederim, söylediğin gibi normal olduğunun farkındayım ve zaman vermeye çalışıyorum ama bazı anlarda acı çok yoğunlaşıyor. Durduk yere anılar canlanıyor kafamda.
Ayrılık acısı gerçekten zor. Kendini bu kadar kötü hissetmen normal, ama zamanla geçecektir. Bir süre onunla ilgili şeylerden uzak durmak, kafanı meşgul edecek bir şeyler yapmak yardımcı olabilir. Spor yapmak, hobilerine yönelmek veya arkadaşlarınla vakit geçirmek, duygularını hafifletebilir. Psikologa gitmeden önce de küçük adımlar atarak kendine yardımcı olabilirsin.
1
2 Yorumla
Soran
1 yıl
Çok haklısın, onunla ilgili şeylerden uzak durmam, ilgimi odağımı başka noktalara kaydırmam lazım tıpkı spor ve hobi gibi. Tek sorun durduk yere aklıma gelmesi. Onu da aşacağım umarım. Öneriler için çok teşekkür ederim.
her şey çok yeni düşünmen normal kendini mesgul Edecek başka şeylere odaklan çok düşünme
selamlar
1
6 Yorumla
Soran
1 yıl
Selamlar. Normal olduğunu bilmek biraz rahatlatıyor, gelgelelim; acı bir türlü geçmiyor. Elimden geldiğince başka şeylere odaklanmaya çalışıyorum ama yine durduk yere aklıma geçmişte yaşadığımız güzel günler geliyor. Ya son mesajlarımızı görüyorum, içim gidiyor. Mesajları silmeye de kıyamıyorum, ondan bana kalan son hatıra diye. O kadar çok değer vermiştim ki ona...
Peki ya o? Sana ne kadar değer verdi bir de bu taraftan bakmalısın sen ona nasıl yaklaştın nasıl algilandin vs rica ederim hayat güzel yaşamaya ve umut etmeye devam kim bilir belki yarın daha güzel bir ilişkin olabilir
Haklısın. O bana değer vermemiş. -mış gibi yaptı. Ayrılırken ettiği küfürleri hakaretleri düşününce hele! Buradan da bakmam lazım, doğru. Kaldı ki onun bu agresif haline sebep olacak bir şey yapmadım. Aldatmadım ihanet etmedim tek kötü söz söylemedim. Tek suçum duygularımı ona açmakmış. Her neyse, sonuç itibariyle onun nezdinde çok da değerli değilmişim onu da gördüm bu süreçte. Elimden geleni yapacağım bunu umut edeceğim. Dilerim öyle olur... Tekraren teşekkür ederim, minnetarım :)
Kabul edemiyor ayrılığı. Beni kabul edemediği gibi.. allahtan takıntılı değil ama bir gün ona geri döneceğime çok inanıyor. Asla olmaz beni bekleme dediğim halde. 1 ay geçiyor sayfalarca uzun mesajlar atıyor..
Onun psikolojisini de anlıyorum ama ayrılığı kabullenmeli. İstediği kadar inansın, boş bir hayalin peşinde koşuyor. Ben de çabuk kabullenemedim ayrılığı fakat ondan küfür ve hakaret yiyince tüm köprüleri yaktım. Dediğim gibi. Kendisini iletişime geçmemesi konusunda uyar, anlamazsa engelle. Çünkü bu durumu atlatmanı zorlaştırıyor.
Sorma, maalesef... Ben ruh hastası veya deli değilim ama ayrılık sebebimiz benim güçsüz olmammış. Duygusal olarak güçsüzmüşüm de, onun yaslanacağı dağ olamamışım da...
Güçsüz birine karşı savcılıktan bile karar çıkartıp seni daha nasıl güçsüz hissettirebilir ki.. kendisi de özür dilerim ama kalpsiz, gaddar biriymiş. Normal bir düşünce değil.
Bizim ki iki ayrı dünyanın insanı olmamız. Beni istediği biri gibi yapmaya çalışıyordu. Zorla tehditle değil ama değiştirmeye çalışıyordu. O siyah ben beyaz
Yok estağfurullah özür dileme lütfen, birebir özelliklerini söyledin. En zor zamanımda kalpsizlik yaptı gaddarca davrandı. Hatayı hep kendimde aradım ama sonradan düşündüm de onu aldatmadım ihanet etmedim ağzımdan tek kötü kelime çıkmadı ilişkimiz boyunca. Tek suçum duygusal olmakmış...
Duygusal olmak suç mu? Kendinde de az duygu olsaymış keşke.. hiç üzülme böyle biri için. He yaptıklarına üzülürsün haketmedigin için ama asssla onu kaybettiğine üzülme. Ben evet izin vermedim vermem de. Ailesi bile ailemi yargıladı. İletişimim yoktu ailesiyle ama kendisi iletiyordu hep. Böyle biriyle benim de ailem istemezdi birlikte olmamı
Evet suçmuş ona göre. Erkek tarafı duygularını açmamalıymış. Keşke, fakat anne baba şefkati görememiş biri. Bundan dolayı sert olmasını da anlıyorum. Ama bana böyle davranma hakkını doğurmuyordu. Tabi, üzülmemek lazım onu kaybettiğime. Benim üzüntüm hak etmediklerime yönelik. Atlatacağım inşallah. Demek sizde de durum böyleydi? Ailesiyle iletişimin yoktu ama aileni yargıladı? Ne önyargılı insanlarmış öyle? Tabi o da doğru. O bakımdan şimdi daha iyi anlıyorum ayrılık kararını...
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Kadın Emeği 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
