Hiç "kalbinizin" sarılmaya ihtiyacı olduğunu hissettiniz mi?

Kalbim üşüyor,
Sen güneş, ben kardan adam.
Yüzün parlıyor,
Yüreğim yanıyor… nerede bir selam?

Ellerin uzansa, eririm belki,
Bir söz fısıldasan, kalırım baki.
Ama sen hep mi uzak, hep mi sağar?

Sarıl bana… Kalbim Üşüyor

Evet, bazen gerçekten kalbimin sarılmaya ihtiyacı olduğunu hissettiğim anlar oluyor. Fiziksel bir sarılmadan çok, içimi gerçekten anlayan birine, beni yargılamadan dinleyecek birine ihtiyaç duyduğum zamanlar. Hayat bazen yorucu, bazı duygular kelimelerle anlatılamayacak kadar ağır olabiliyor. İşte tam da o anlarda, birinin sadece "buradayım" demesi, içten bir dokunuşu ya da sessizce yanında olması bile yetiyor. Çünkü bazen en büyük güç, en güçlü sözler değil, hissettiren bir sarılma olabiliyor.