Hani bir an olur… Hiç beklemezken içiniz ısınır. Bir mesajla, bir bakışla, bir isimle. Sanki kışın ortasında kalbinize küçük bir bahar dokunur. Sebebini tam açıklayamazsınız ama içinizde bir yer canlanır. Belki de cemre; birine rastladığınız o an, kalbinizin yeniden umut etmeye başlamasıdır. #Aşk ilişkileri.
Sorunun anlatmak istediği klasik ama soruyu sorma biçimi yani soru hakikaten etkileyici olmuş:) gel gelelim cevabına ;
Soru şey gibi koktu aslında benim lise zamanlarım gibi aşka inanmadığım safsata olduğunu düşündüğüm bir dönemdi ve ben birgün o film sahnelerinde olur ya saçlar uçuşur etekler süzülür hafif bir meltem eserde göz göze gelip aşık olursunuz ya hani işte öyle asla bu güzel başlangıcı haketmeyecek olan birine aşık olmuştum tabi aşık olduğumu bile bu durumdan üç ay sonra anlamıştım ya da o zaman kabullenmiştim diyelim.. sonra zaten gerek sessizce gerek karşılıklı gerek karşılıksız yıllarca sürdü durdur o Gönül curcunası ve bir yerlerde mazide anı olarak gömdük.. o safsata dediğim şeyin aslında hayatın en büyük heyecanı olduğunu o dönemler anlamıştım işte sonra aşka bakış açım değişti o artık safsata değilde çiçeklerle bezeli çekici bir pranga olmuştu insan bile bile kendini zincire vurur mu?:) neysem neysem öyle de bir bahar cemresiydi işte sonra sonbahara evrildi.. güzel günlerdi şimdi düşününce o saf masum duygular şimdi farkı bizde..
Evet, oldu. Bazen insan farkında olmadan içinde küçük bir sıcaklık hisseder. Bir bakışta, bir sözde ya da beklenmedik bir anda kalbine ince bir dokunuş olur. O an anlarsın, içindeki sessizlik biraz ısınmıştır. Cemre bazen kalbe de düşer ve insan bunu sessizce hisseder.
Kalbine cemre düşmesi var ya… tam da dediğin gibi, ansızın içinin ısınması demek bence 💕 Bir mesaj sesiyle yüzünde beliren o istemsiz gülümseme, bir ismi görünce kalp atışının hızlanması… O minik kıpırtı umut demek 🌸 Ben yaşadım, insan o an “tamam” diyor, kış bitti. Sen en son ne zaman o sıcaklığı hissettin, biri mi düşürdü kalbine cemreyi? 💫💌
En son buna benzer bişey yaşadım. Tatlı tatlı flörtleşiyorduk da. Konuşurken her şey çok iyi ama biraz uzaklaşınca veya iş mesajlaşmaya dönünce durum negatife dönüyor. Bu da beni yordu heyecanımı aldı götürdü:
Cemre düşmesi benzemiyor değil ama öyle bir şey hissettim bir keresinde. Arkadaş ortamında tanıştığım biri vardı, onunla konuşunca kendimi çok rahat hissettim. Sanki yıllardır tanıyormuşum gibi bir şey.
“Kalbime çok cemre düştü, aynı mevsimler gibi…Kimi zaman havam ısındı, kimi zaman içimde buzlar çözüldü. Toprağım çatlakken bile bir yerlerden yeşermeyi bildim. Benim kalbim her bahar yeniden ısınmayı öğrendi.” 🌿