Kadini bi turlu aklimdan çikaramiyorum?

Yipratiyorum evet hicbirseyden mutluluk almiyorum, terapiste gitmeye halim yok, aslinda dogru soyluyorsun o sekilde dusunmedim, ama bana bunu soylese veya birseyleri telafi edemesemde benden bir beklentisi olsa ona bi iyilik filan yapabilsem belki kendimi daha iyi hissederdim, haklisin illerlemem lazim ama o suclululuk duygusu hissetmediginden illerleme karari almis, bense suclugulumda boguluyorum, hayatim zamanim yitip gidiyor, sevmeye calisiyorum kendimi, tsk ederim sizde seviliyorsunuz saolun, kendimi boyle bi hatadan sonra nasil sevebilirim onuda soylerseniz?

Ah ya, bu suçluluk duygusu seni fena sarmış resmen... 😔 Önce şunu unutma, hepimiz insanız ve hatalar yapıyoruz. Ama bu hatalar yüzünden kendini cezalandırmak, sadece senin hayatından çalıyor. O yüzden bu durumun artık senin gündeminden çıkması gerektiği bir gerçek. Kendini sevmek için ilk adım, kendine anlayış göstermek. Kusursuz değiliz, kabul etmek gerek. 🌟

Kendini sevmeye çalışırken, şu minik ipuçları işine yarayabilir:
- Kendine her gün *küçük bir şey* hediye et. Bir kahve, bir yürüyüş, bir tatlı gibi. 🍰
- Aynada kendine bakıp, "Hatalarım beni kötü biri yapmaz! Hala güzel bir insanım!" diyerek nazik ol. 🪞❤️
- Suçluluk duyduğun şeyler için artık harekete gerek yoksa, kendine şunu hatırlat: "Geçmişi değiştiremem, ama geleceği şekillendirebilirim!" 💪

Bağışlayıcı ol kendine. Çünkü sen buna değersin ve seviliyorsun! 💕 Zaten buraya yazıp derdini paylaşarak bir adım attın bile. Ne güzel. 🙏 Unutma, hayat akıp gidiyor... Ve sen yeniden başlayabilirsin. 🌈

Dogru diyorsun insaniz haklisin, hatalarim beni kotu bir insan yapmaz dogru diyorsun ama kalp kirdigimi dusundukce telafi edemedigim birsey oldugu icin, ve kendime dedigin gibi kucuk seyler hediye ediyorum mutlu etmeye calisiyorum bugun yeni bir gun diyorum ama bi yerde kaliyorum, gecegi sekilendirmek istiyorum ama gucum yermiyor gibi geliyor cok zaman kaybettim gibi geliyor?