Sizin aşk'a bakış açınız nedir?

Hayatımda ilk kez aşık olduğumda 19 yaşındaydım. Aşık olduğum adam 23 25 yaşlarındaydı. Adı Yasin'di komşumuzun yeğeniydi bir süre misafirliğe gelmişti onlara. Her akşam saat 22.30 sularında eve gelirdi ve ben sırf onu birkaç saniye görebilmek için olurda erken gelirdi diye saatlerce camda beklerdim. Bir süre sonra hastalandım uzun bir süre mide ağrısı yaşadım iştahım kesildi falan. Hayatımın en güzel ve en acı duygusunu aynı anda yaşıyordum.

Sonra o gitti ben aşık kalbimle ve ağrıyan midem ile başbaşa kaldım. Özledim çok özledim. Tek başıma hiç kimsenin anlamadığı ve görmediği bir savaşın içindeydim.

Ona olan aşkım umutsuzluk ile kararmış yüreğime 40 adet mum yaktı ve her gün bir mum söndü yüreğimde hayata olan inancım ve umutlarımın da sönmesiyle birlikte. 39 tane mum söndü ama son mum hâlâ yanıyor... Başka hiçbir erkeğin nefesi söndüremedi o mumu.

Ne o benim oldu, ne de ben başkasının olabildim. Giderken hiç haberi olmadan benden bir parçamı alıp gitti. O günden beri eksiğim, aşksızım.

💅🏻

Bir kere yaşayabileceğim birşeydi.
Uzun yıllar önce yaşadım ve bitti.
Anlatmaya çalışmak , betimlemeye çalışmak, sevgiyle eş değermiş gibi göstermek ancak ve ancak yaşadığını zannetmekten öteye geçemez.
Kalıcı olan şeylerin önemini ve kıymetini bilmeli insan.
Hayat ve zaman kimseyi ne bekliyor , neden hafife alıyor.
Ciddiyetle yapabilirseniz tabi kıymet bilene denk gelmeyle de alakalı biraz , sevmek / sevilmek kaçınılmaz.

Duyguya değil kişiye değer verilmesi taraftarıyım

Çok güzel bir söz var :

Mecnun Aşkı tanımlamasından değil Mecnun Leylayı anlatmasında türemiştir bir çok Aşk şiiri….

Kişiye değer verin bir duygu yaşamaya değil