Boşanmak istiyorum ama söyleyemiyorum. Ne önerirsiniz?

Bir oğlum var hiçbir şey yokmuş gibi birden boşancamı düşüncek onluk problem yok çünkü. O kendini haklı görüyo

Annelerin karışması gerçekten çok tatsız bir olay

Aramız kendisi bozuyor zaten evimize bize karışıyor kadın ondan boşanma davası düşünüyorum bugün arama gereği bile duymadı söylemicem de direk dava kağıdı gitsin eline diyorum

Korkuyorum sanırım

Eşinden mi ailenden mi yüzeysel konuşmakla neler yaşadığını bilemeyiz

Aşağıya indim ve okudum kendi ailenle konuşmayı denesen en azından arkanda durduklarını gösterip gözünü korkutsalar boşanmaya daha tam karar vermediysen tabi ama kararın kesinse yine ailenle konuş ilk

Aslında annemle paylaştım kısacası bidaha bana el kaldırırsa gelicem anne dedim ailem destekçim olay büyümesin diye babama bu kadar detaylı söylemedik

Kafanda bitirdiysen ailende destekçinse böyle bi insanla ömrünü geçirip ne kendini ne çocuğunu harcama derim ama tabi bi yuva yıkmak büyük bir cesaret ister herkes boşan der ama çektiklerini bi sen bilirsin belki hâlâ seviyor bile olabilirsin umudun vardır belki düzelmesi için öyle bir şey varsa gözünü korkut derim git ailenin yanına gelme bir süre ne yapıcak tepkilerine bak ayaklarına mı kapanacak yoksa umrunda dahi olmayacak mı birde böyle dene

Daha önce gittim ailemin yanına hatta daha önce ayrılmak istediğimi söyledim artık seni sevmiyorum istemiyorum dedim bana sadece tamam dedi sonra ben ailemin yanına gidince pişman olduğunu bir daha bunların olmayacağını yeniden başlayalım dedi ben de inanmak istedim düzelmesini istiyordum çünkü ama bu saatten sonra düzelse de istemiyorum çünkü artık içimden hiçbir şey gelmiyor Benim için zor bir karar ama bunu yapabilmem gerekiyor biraz cesarete ihtiyacım var sadece

Bir de şöyle bir şey var sorduğum zaman seni çok seviyorum diyor ama davranışları alakasız seviyor gibi değil ama sorsam seviyor

Nerdeyse aynı şeyleri yaşıyoruz yaşamışız tek fark bende aldatma da var sorsak seviyorlar ama ne çabaları ne gayretleri var herşeyi düzeltmek için şu an bende boşanmak istiyorum kesin bi dille konuştum ama benim korktuğum şey annem destekçim değil burada kalsam dert ailemin yanına dönsem ayrı dert ailen destekçinse daha önce de terk ettiysen ve hâlâ aynıysa yapacak birşeyin kalmamış sana başka seçenek bırakmamış karşısına geç açık bir dille herşeyi anlat bunca zamana kadar sana neler yaşattığını neler hissettirdiğini en son konuyu ayrılığa bağla artık içinde bittiyse onu gördüğün her an sana eziyet gibi gelir kendine bu eziyeti boş boşuna yapma

Mesela durup dururken konuyu açamıyorum iyiyken iyi çünkü bir sorun yokmuş gibi ama en ufak şeyde hakaret ediyor aşağılıyor küçümsüyor benim bir şeyleri başarmamı istemiyor mesela ne çalışmama izin veriyor ne tek başıma dışarıya çıkmama izin veriyor ve bu duruma alıştı için eskisi kadar zor gelmiyor o yüzden ikilemde kalıyorum böyle kurtulsam çok rahatlayacak gibiyim Ama bunu yapmak şu an zor geliyor kendi kendime acaba ben mi büyütüyorum diyorum hani şu an iyiyiz mesela diyorum ama en ufak şeyde bu düşüncelerimden bir daha pişman oluyorum bu ikilem çok zor

Seni çok iyi anlıyorum ama bak düzelmesini beklemekle bir yere varamıyorsun düzelmek isteseydi şimdiye düzelirdi zaten giden senin ömründen gidiyor ona olan bir şey yok

Umursamaz bir insan böyle der ancak bir oğlum var ve her açıdan düşünüyorum bunun harbiliklr alakalı olduğunu düşünmiyorum

Herşeye rağmen üzülmesinden

Haklısın uzatmıcam bende sanırım

Söylicem de cesaret edebilsem çok düşünüyorum herşeyi