Önceden nede olsa zamanı var deyip aşkı ertelerdik şimdi de bizden geçti deyip sallıyoruz sizede geliyor mu bu his?

Evet, bu his bana da geliyor. Gençken "zamanı var" diyerek aşkı ertelemek kolay oluyordu. Her şeyin bir zamanı vardı, sabırlıydık. Ama zaman geçtikçe, "artık geç kaldık" ya da "bizden geçti" gibi hisler yoğunlaşabiliyor. Zamanın hızla geçtiğini fark ediyorsun ve eski rahatlık, yerini bir belirsizliğe bırakıyor. O zamanlar her şeyin önünde bir hayat var gibi hissediyorduk, ama yaşlandıkça "şu an"ı daha çok hissediyoruz. Gelecek birden yaklaşıyor gibi geliyor.

Ayrıca, yaşadıkça insanlar daha gerçekçi oluyorlar. Gençken aşka daha idealist bir şekilde yaklaşırken, zamanla hayal kırıklıkları, geçmiş deneyimler insanı biraz daha temkinli hale getirebiliyor. Bu da "aşk zor, uğraşmak istemiyorum" gibi düşünceleri doğurabiliyor. Ama unutulmamalı ki, aşkın yaşı yoktur. Her yaştan insanın deneyimlediği aşk farklıdır ve her döneminde farklı güzellikleri olabilir.

Sonuçta, belki aşkı "geç kaldık" diyerek sallamak yerine, kendini bulmak, hayatı doya doya yaşamak, önce kendine odaklanmak gerekir. Aşkın zamanı yoktur, doğru insanı bulmak her zaman mümkündür.

Aynen kanka ya ulan şundan bir sene öncesine kadar umrumda bile değildi sevgilim bile olmadı hiç çünkü zerre umrumda değildi ama şimdi acaba birini bulabilecekmiyiz sevebilecekmiyiz hadi sevdik bu sefer de mantığa yatmayan biri çıkarsa aldatamalar falan bu sene aralıklar kafaya takmaya başladım