Çok yalnız ve sevilmediğimi iliklerime kadar hissediyorum?

Artık çok yoruldum. İnanın bende buralarda çözüm aramak istemem ama olur ya hani akıl akıldan üstündür derler, bi ihtimal.. Eşim beni gram sevip değer vermiyor, bir defa olsun takdir etmiyor, bana bi kere güzel bir söz söylese, en basiti bir defa sevdiği yemeği yaptığım için eline sağlık dese ben dünyaları sereceğim önüne. her şey ile ben ilgileniyorum, Seyit onbaşı oldum diyenleri kınamayın gerçek. O sadece çalışıyor, öyle uç rakamlarda kazanılmıyor bu arada, standar ortalama.. Her yaptığımı eleştiriyor, birkaç defa sosyal medyadan birileri ile yazıştım. Evet çok yanlış, ne olursa olsun yapmamam gerekiyordu ama çocuklarım için bu evliliği sürdürülebilir kılmaya çalışmanın yollarından biri buydu kendimce. Boşlukta hissediyorum, oturup ağlayacağım ama ağlayamıyorum bile. En çok kendime, yaşadıklarıma, hatalarıma, yalnızlığıma, verdiğim bütün emeğin boşa oluşuna.. En çok kendime ağlamak istiyorum..