Birine her şeyini adamak tamamen özgürleşmek mi yoksa kendini kaybetmek mi?

Kendini kaybetmek

'Yolların ölüm olsa yine sana gelirim' diyecek kadar seviyorum onu

Biz birbirimizi çok sevdik ve biz birbirimize aşık olduk Aylar sonra evli ve çoçuklu olduğunu öğrendim ama yine de aşkımdan vazgeçmedim Çoçukken babasını kaybettiğini yıllarca baba hasreti çektiğini yıllarca aile baskısı gördüğünü ve özgür olayım derken yanlış bir evlilik ettiğini söyledi Bu yanlış evliliğe devam etmeyeceğini ve benimle evleneceğini söyledi Babamı kaybettim seni de bırakmak istemiyorum senin sevgin bana güç veriyor diyen sevgilimden vazgeçemem ki Evet ama evli bir kadın ile olmaz boşanman lazım dedim tamam boşanırım dedi Ama her geçen gün daha da kötü oluyordu her gün kavga ediyorlardı her gün ölüm tehditleri alıyordu Can güvenliğim yok gel beni kaçır diye bana yalvarıyordu Biz de ortak bir karar aldık Onu kaçıracaktım ama biz aynı evde yaşamayacaktık onu sığınma evine teslim edecektim onunla boşandıktan sonra yanıma gelecekti Kaçırdım sığınma evine teslim edecektim ama vazgeçti kocam ve ailesi benim aileme zarar vermesin diye ailemin evine gitmek zorundayım dedi Belli bir zaman sonra sosyal medya da Kocam ve ailesi benim aileme zarar vermesin diye çoçuğu babasına teslim ettim dedi belli bir zaman sonra da Ben yokum diye çoçuğum yemek yemiyor ben de onlarla aynı ev de yaşayacağım ama merak etme karı koca gibi değil iki yabancı insan gibi ben yokum diye çoçuk yemek yemiyor ailem de sen gel ama çoçuğunu getirme diyer ben çalışıp çoçuğu kreşe de veremem çok küçük dedi ben de tamam dedim Sen onun ne kadar kötü bir insan olduğunu bilmiyorsun ben onunla aynı ev de kalmaya o kadar acılara katlanıyorsam sen de beni beklemeye katlan zamanı gelince ondan boşanıp seninle evleneceğim ve bir ömür birlikte olacağız dedi ben de ne olursa olsun seni bekleyeceğim diye söz verdim İki ay oldu hiç konuşmadık ailesi diyor kocası telefonu elinden almış bizimle de konuşmuyor

Sence ne yapmalıyım

Tam özgürleşmek diyeceğim ama bir şey engel oluyor. Bireysel yalnızlık ile kısıtlanmak arasında kalıyor zihnim. Hayatımızı adadık desek, bu defa onun etrafına ördüğü çitler aklıma geliyor. Birisi olmasa olması isteği ve özlemine yenik düşüyoruz.

Ruhunun derinliklerinde kaybolmak diyemem, çünkü mental yanım buna müsait değil. İki kişinin de rahatça yaşadığı kıskançlığın dozunda olduğu güvenin hat sahfada yaşandığı özgürce bir ilişki daha uygun bir tanım olacak zannedersem.