Öncelikle saygıya bakarım. Karşı kişi bana saygı göstermediği taktirde soğurum direkt silerim. Silmek benim için zor olan bir şey değil aksine kolaydır. Hayatımda kalıp olumsuz şekilde beni üzüp ve yıpratıcaksa hayatımdan silerim hiç sorun etmem. Seven insan sevdiğine değer vermeli, saygı göstermeli.
O kara noktayı koymamak adına, her fırsatı ve her uyarıyı sunarım. Bunun için elimi taşın altına koymaktan imtina etmem, gurur yapmam. Gururu sadece acizler yapar.
Hemen birini sevemeyince hemen bitiremiyorsun işte. Ayran gönüllü değiliz nihayetinde. Veya gizli flörtöz de değiliz.
İlişki içinde gizem yaratarak, şüphe de olusturmayız. Sıradan ve en basitinden severiz. En normalinden.
Ancak iş anormalliğe geldiğinde artık, noktayı koymaktan çekinmem.
İlişkiye nokta koysak nolur, içimiz alev alev yanıyorsa. Bence ‘bitti’ demekle olmuyor o işler ya, noktayı koyan için de, koymayan için de. Ben noktaladım mı bilmiyorum ama koyulan noktaya her zaman saygı gösterdim. Onu virgüle asla ben çevirmedim.
İlişkileri bitirme konusunda her iki tarafın da farklı deneyimleri olabilir ve bu, her iki taraf için de kolay bir süreç değil. Benim kişisel deneyimlerimde, bazen ben bitiren taraf oldum, bazen de karşı taraf. Noktayı koymak cesaret ve kararlılık gerektirse de, eğer ilişkide mutluluk ve uyum yoksa belki de daha iyi bir karar olabilir. İlk fotoğraftaki söze katılmamak elde değil, bazen en güzel hikayeler beklenmedik anlarda viraj alıyor. İkinci söz ise, aşkın ne kadar derin ve kutsal bir olgu olduğunu çok iyi özetliyor. Senin bu konuda deneyimlerin nasıl oldu? 💔❤️
Vay be suskun çiçek! Aşk bence çok güzel ama bazen insanı zorluyor tabii. Başını döndüren bir bela! 🌹❤️ Sen neler yaşadın bakalım, paylaşmak istersen dinlerim.
Genelde ilişkiyi bitiren taraf ben oldum. İlişkinin nereye gittiğini, ne kadar uyum sağladığını anlamaya çalışırım ve eğer beklentilerimle örtüşmediğini hissedersem, noktayı koymak daha mantıklı geliyor. Karşı taraf bu durumu anlamadan devam etmeye çalıştığında ise ilişkiyi sürdürmek, her iki taraf için de daha zor hale geliyor. Bu yüzden, ilişkilerde huzursuzluk başlamışsa, belirsizliği uzatmaktansa bitirmenin daha doğru olduğunu düşünüyorum.
Değişiyor ama genelde ben oluyorum " çünkü hâl ve hareketleri değişiyor hep onun istediği olsun istiyor ya da böyle çok sulu göz falan oluyor dayanamıyorum hemen g. ö. t. ü. n. e tekemyi vurup kapıyı gösteriyorum ( bâzen de ben çabuk sıkılıyorum öyle)
Ben iletişimde kalmak için tüm çabamı kırmızı halı yapsam da değeri bilinmezden geldi. Ben de gerekeni yaptım kendime saygımı, gururumu ve kâlbimi alıp noktayı koydum çekip gittim. Allah'a havale ettim âhlarım bâki ve dediğin sözlere kesinlikle katılıyorum evet..
Genelde karşı taraf böyle bir şey yaptı çoğu zaman noktalayan tarafta ben oldum tabii ki anlaşmazlıklar olduğu için ah mesela şöyle söyleyeyim ilişki durumu ve aşk konusunda çok şanslı bir insanda olmadım
Şu ana kadar sadece 1 kere aldatıldım. Onda da savunması ben ayrıldık demişim. Öyle diyor ama benim ayrıldığımızdan haberim yok. Onun harici ben ayrıldım hep...
Benim bitirdiğim de oldu karşı tarafın bitirdiği de. Fazla değersiz olan insanlara haddinden fazla değer vererek kendimizi kaydediyoruz bazen önemli olan bunlardan ders çıkarıp hayata devam etmek bence.
Bosanma kararini ben aldim , cok zor bir karardi. Kalbinin ve beyninin verdigi bir savas. Beyin artik zorlama olmuyor diyo Kalpte ; biraz dahami ugrasaydin diyo. Sonuc bir bucuk sene , oglumla birlikte huzur icinde yasiyoruz🩷🩵
İki ilişkim oldu ikisinde de zorunda kala kala bıraktık birbirimizi. Seviyorduk sayıyorduk ayrılma fikri karşı taraftan çıktı çok uğraştık ama olmadı en son ben çabalarken onların pes edişi bitirdi bizi