İş yerinde bir adam var 33 yaşında. Evlenmemeyi hobi olarak görüyor ve nedense beni küçümsüyor neden?

İş yerinde bir adam var 34 yaşında. Kardeşleri evlendiği halde kendisiyle evlenmek isteyen olsa bile evlenmiyor. Hazır değilim diyor. Bekarlık hobim diyor. Adamın ilgisini çekmeyen kadın yok biz çalışanlardan bile etkileniyor görüyorum çünkü. Tabi kız açık saciksa daha da ilgisini çekiyor.. bana gelince çok soğuk beğendiğini biliyorum. Bakınca bile bakıyor sonra havalı bir endamla ve bakışla bakmıyor Muş gibi davranıyor. Beni gören çoğu beğenen erkekte böyle ama ne düşündüklerini de biliyorum ne hissettiklerini falan. Onunda yani ve uzak duruyorum hiç muhatap olmuyorum. Çünkü bana göre doyumsuz ve o yüzden evlilik istemiyor. Maddi ve manevi olarak güçlü olan biri neden evlenmemeyi hobi olarak düşünsün ki. Birde tanıyorum nasıl biri olduğunu biliyorum. Onun gibi olan kadınlarin peşine takılıyor hele açık saciksa lafları bile belli ediyor kendini bakışları falan hareketleri. Sevgilisi var ama evlilik için aday biri değil diyor. Nedense beni çok küçümsüyor tuhaf geliyor bu durum. Aynı durumla daha öncede karşılaştım. Buda aynı bunun gibi. Ben genel de çok konuşmayı sevmeyen yerinde sessiz sakin biriyim. Sadece insanları gözlemlerim hepsi bu. Ve kendisi ve kardeşleriyle iş dışında muhatap olmuyorum. Özellikle kendisiyle.. çünkü bir ara ödemeleri yaparken üç kuruş icinmi pazarlık ediyorsunuz diye kendi kendime söyledim ve duydu. Benim arkadamdan edilmeyecek laflar ve kırıcı sözler söyledi abiyle otururlarken. Benim duymadığımı düşünüyordu ama baktı ordayım ve duydum sesini çıkarmadı. Sabah gelirken de suçluymus gibi yüzümede bakmadı duymamış bilmemiş gibi yaptım. Bir bu durumdan birde küçümsemesiden dolayi çok soğudum. Ama öyle böyle değil öyle bir soğudum ki. Hiç konuşasim da gelmiyor kendisiyle. İçim ısınmıyor yapmacık geliyor adam. Bir yandan da yanaşsa ve ona ısınmami sağlasa güzel diye düşünüyorum. Ama oralı da olmuyorum hiç yapmaya çalışıyor yok bende yapmacık geliyor işte. Düşüncelerinizi bekliyorum.