Acımasız olmayın lütfen?

Ortalama 8 aylık bir ilişkim var. Yeni atanmış bir sağlık personeliyim. İlişkiye başlamadan önce atanmıştım kız arkadaşım KPSS çalışıyordu. Branşlarımız aynı. Tüm süeç boyunca yanında olmayı seçtim ve karşısına çıkan her türlü zorluğu göğüslemesinde yardımcı oldum. Kendisi hayatı travmalarla dolu bir birey fakat enerjik kalmaya çalışmış hep. İmkanım olsa ona bir geçmiş bile almak isterdim o kadar benimsedim onu. İlişkiye başlamadan önce sınavdan sonra daha hazır hissedceğini şimdilik zorlamamız gerektiğini söylemişti fakat bir şekilde başlamıştık ilişkiye sık sık görmeye gidiyor moral motivasyon vermeye çalışıyordum. Zamanla eksildiğimi hissettim hedefleri arasında olmadığımı sadece bir kullanışlı araç gibi olduğumu düşünmeye başladım. Davranışları bana yetersiz gelmişti. Fakat düzeleceğine inanarak devam ettim. Defalarca beni anlamadığı yerlerde ayrılmak istedim artık umrunda değil gibi hissettiğim için kaçmak istdim fakat izin vermedi ve sonrasında kendisi yarıldı 1 ay kadar uzak kaldık sınavı bitişti iyi bir puan aldı ve şunları söyledi sınavdan sonra düzelecektim ve artık düzeldim ben seni seviyorum her şeyi unutup ayağa beraber kalkalım demişti. bir süredir birlikteyiz bugün iş yerine bir çiçek gönderdim henüz atanamadı fakat bir özel yerde çalışıyor. Çiçeği görünce kızdı bana daha öncede uyarırdı küçük şeyler beni mutlu ediyor diye gerek yok bunlara falan derdi. Merak ettiğim şey bambaşka bir karakter mi yoksa sevgiyle alakası yok mu inanın bilmiyorum sırf sevdiğim için onunla olmak yorgunluk veriyor ama kopmak istemiyorum sanki her şey düzelecek gibi geliyor bazen dünyanın en yiisi bazense acımasız olabiliyor ve sıkıntılarına bağlıyor. aile baskısı vesaire gibi. çok anlatmaya çalıştım kendimi ama genelde onun sorunlarını konuştuk bir süredir iyiydik bu çiçek olayı yüzünden gördüğüm tepki beni yine düşük moda soktu. Çevresinde beğeni gören ilgi fören yakışıklı bir tipim kızda bu durumun farkında ilişkinin ilk zamanlarında bunu sorgulamıştı bir süre sen bana nasıl baktın falan gibisinden. Ek olarak yanyanayken hiçbir sorunumuz yok bazı günlerde birtakım sıkıntılar yaşıyoruz fakat hayatımda en çok kendimi önemsemem gerektiğini söylediğidne bile üzülüyorum çünkü ben oonu önemsiyorum. Nasıl oluyorda kaderim gibi hissetitğim bir insan beni bu kadar ruhsal durum değişikliğine sokabiliyor bilmiyorum aranızda psikolog veya ilişki uzmanı birsii varsa lütfen yardım edebilir mi?