Kafam çok karışık ve kendimden nefret ediyorum hislerim yüzünden? (Çok uzun yazdım belki yinede biri okur)?

Çocukluğumdan beri kuzenimden hoşlanıyordum. Ailemde herkes akraba evliliği diye etkilendim galiba bide başka yaşıtım erkekler yoktu çevremde. Komik eğlenceli ve sahiplenici biri hoşuma gidiyordu fazla bir şeyini bilmiyordum ve uzakta oturduklarından 1-2 ayda bir görüyordum. Sonra bi ara sevgilisi var diye duydum ve ailelerimiz arasında da bi atışma oldu. Neyse bende o sıra birisiyle tanıştım oyun sayesinde ve wpden uzun süre resmimi görmeden yazıştık ve benden hoşlandığını söylüyordu ve sürekli iletişimdeydik. Bir iki saat yazmadığında beni özlüyordu ya çok tatlıydı. Onun resmini görüyordum ama benim tarzım değildi o zamanlar ama karakterini çok sevmiştim. 6 ay sonra baktım baya aşık oldum ve sevgili olduk. O süreçte kuzenim ayrıldığını duydum ve ailesi beni gelin olarak istediğini, dayımla konuşup bana ve annemlere söylemesini istemiş. Dayım istememiş karışmam demiş. Bende zaten bunu duyunca onunla aynı ortama girmedim hep uzak durdum ve hatta sevgilimle babamı tanıştırdım. Neyse o konudan bir kaç ay sonra kuzenim yeni sevgili yapmış ve evlilik de teklif etmiş. Annesi sürekli engellemeye çalışmış durumu ama vazgeçirememiş nişan yaptılar. O sırada sevgilimle aram baya bozuldu. Sevgilim dünya tatlısı biri aslında. Duygusal, düşünceli, koruyucu, güçlü, güven veren ama sinirli de biri. En basit şeyde kızıyor ve bazen en küçük şeylerimi acımasızca eleştiriyor ve küfürlü konuşuyor sinirlenince. Genç yaslardan beei Sigara içiyor ve bi ara içki iciyordu ve allaha inanıyorum ama dinlere inanmıyorum dedi 2 sene önce. Sigarayı kabul edebiliyordum da diğer konular bana ters ailem muhafazakar bende abdestli namazlıyım. Sürekli din kavgası yapıyoruz. Ben senin ibadetine inancına karışmam imam nikahı ok ama diğer dini seyleri yapmam ama sana da engel olmam diyor. Neyse dedim düzelir belki zamanlar düşüncesi ama şu an 5. Senemizi doldurduk. 2 senedir düşüncesi değişmedi din konusunda ve kavgalarımız çoğaldı hatta artık beni engelliyor ve bazen o engel 1-6 hafta arası oluyor. Geçen hafta perşembeden beri engelledi beni şu an bilene. Kuzenim de nikahlanıyor bir kaç hafta sonra. Bazen acaba ben mi hata yaptım diyorum. Nikah konusuda tuhaf kafamı karıştırıyor. Anneannesine haber vermemişler nikahtan. Uzakta zaten gelemez ama neden haber vermediler anlamadım. Düğün de daha yarım sene sonra planlı ama daha ev bilene kiralamamışlar düğun salon yok falan. Şimdi kendimi çok kötü hissediyorum hatta nefret ediyorum kıskanıyor gibiyim sürekli bi eksik arıyorum gibi ve içimde berbat bir his var. Ne iliskim düzgün yürüyor ve durduk yere 5 sene sonra aklım yine kuzenimde. Kuzenimle ve nişanlısıyla hiç iletişimim yok uzak duruyorum hatta senelerdir kuzenimin evine gitmiyorum. Bir kaç kere onlar bize geldi ama ben sürekli mutfakta duruyordum yanıma geldiğinde namaz falan bahane edip odadan çıkıyordum. Ben kötü biri miyim? Sevgilimle uzak mesafe iliskimiz var diye heralde evlenemiyoruz diye evliliğin kendisini kısanıyorum diye düşünüyorum ama kendimi mi avutuyorum bilmiyorum