Aşk 2 kişiyle yaşanabilen bir şey ve güzel bir histir bize insan olduğumuzu duygularımızın olduğunu hatırlatır çoğu zaman, Sevgiyse bazen yanılabilir platonik olarak peşinden koşup seni birine ulaştırmaya çalışırken zarar verir. Ve eminim herkes bir gün aşk vaadine kandı ve şimdi hissizdir benim gibi.
Kimse anısını yazacak cesareti bulamamış. En azından ben küçük bir şey yazayım ve her zaman ki gibi yüzeysel giderek. Geceye dair son etkileşimim olsun.. Daha önce bir kesişme sorusunda bir miktar cevaplamıştım. Bu onun devamı olsun.
Kandırıldığımı aklım başına gelince karar verdim. O duygusal boyut içerisinde karar veremediğim şey oluşan şey belirsizliklerdi. Devam eden o meşk çemberinde, hiç bir şeyin farkına varamamış bir gönül dilencisi gibiydim. Beni hiç hak etmeyen birinde bulduğumu çok geç fark ettim. Oradan çıkışım biraz zor oldu. Tam da söylediğin gibi bir yanılsamaydı. Belki de bir hayalet aşktı, görünüp kaybolan.
Bazı şeyleri belki de yaşamamız gerekiyor diyerek, bu konuyu böyle kendi içimde böyle bağladım..
Aslında kendimizi kandıran yine biz oluyoruz, o hislere kapılıp karşı tarafında aynı hislerle yaşadığını düşünüyoruz. İşin sonunda değerlerinin karşılıksız olduğunu görünce ayılıyoruz..
Bu her zaman böyle olmuyor veya birinde böyle oldu diye gelecekteki insanlardan da aynı etkiyi göreceğimizi hiç düşünmüyorum. Bunu yapanlar ilişkiyi sadece kendisi için yaşayanlar diyebilirim.
Yanilmada olabilir ulaşamamakta olabilir cocukluk travmalarımıza uygun kişilere hayranlık aşka dönüşmuşte olabilir ama bana soracak olursan aşk tam olarak ulaşamamaktır kavuşamamaktır.
Aşk bir büyü. Belirli süre sonra etkisi geçiyor. Lakin büyü altında gorduklerin ile gerçekte olan şey arasında ki fark ne kadar az ise ilişkide o kadar uzun oluyor.