Olmayınca olmuyor mu bu aşk denilen şey?

Oluyor gibi sonradan insan yaş aldıkça "ulan o kadar şey yaşadık yaptık yalnız mı ölcez; ben beni anlayan beni gerçekten sevebilen birini hak etmedim mi hiç" diye düşünüp sorgulamaya başlıyor. Tanışmak, konuşmak kaynaşmak iyi güzel de konu 2 insanın aynı evin içinde yaşamasına, aynı yastığa baş koymasına gelince zor. E haklılık payı da var yani. Sen ne kadar iyi olursan ol mesela karşı taraf hayattan aşk konusunda öyle şeyler yaşamıştır ki korkuyordur sevse bile canı seni istediği halde bile korkusu galip geliyordur. Mesela ben korkuyorum. İşler ciddiye binerse, karşıma biri çıkarsa bu yaşımdan sonra ben o insana nasıl güvencem.. Hadi diyelim sevgim galip geldi bi anlığına gittim teslim ettim yüreğimi. Yine taşırım içimde o korkuyu. Öyle şeyler oldu ki ya insanın elinde olmuyor biliyor musun... Ve içi cayır cayır birine kalbini teslim etmek için yanıp tutuşsa da bazen yapamıyor insan. Velhasıl olmayınca olmuyor bazı şeyler.