Kimseye bağlanamıyorum, ciddiyet korkutuyor, fazlası soğutuyor..Neden böyleyim anlayamıyorum :/

21 yaşında kendini beğenen, beğenilen de bi üniversitesi öğrencisiyim.. Kızları oyalayan nası desem onları bi eşya gibi gören bir insan değilim..İyi niyetli ve saf duygular besleyen bi insanımdır..

Zamanında çok güzel kızlarla da çıktım..sorun şu ki peşinden 1 ay koşup çıktıgım insandan bile 1 ay sonra ben soğuyup,ayrıldım.. İlşki de belli seviyeden sonra kendimi yarın nikah kıyacak gibi hissediyorum bu da bende acayip bi baskı ve korku oluşturuyor..Hazır değilim bir erkek olarak ama kızlar daha hazır böyle şeylere doğası gereği...Şuanda da beğendiğim bir kızla çıkıyorum ve beni de çok seviyor fakat aşık olmasını da istemiyorum ya da geleceğe çok girmesinden hep korkmuşumdur kızların...O anı yaşayıp oluruna bırakanlar bir erkek olarak tercihimdir..Kimseye yarının garantisini veremeyiz sonuçta değil mi?

Gerçek anlamda uzun süren bi ilişkim olmadı en fazla 4 ay..Neden böyleyim,neden böyle hissediyorum anlamıyorum :(( sanırım ben evlenemiyecem..Ya da yeteri kadar olgunlaşmadım mı..

Yardımlarınızı bekliyorum...Teşekürler.