Hiç sevgilim olmadı. Kendimi değersiz hissediyorum?

Çocukluğumdan beri sürekli zorbalığa uğradım ne zaman bir kızla konuşmaya çalışsam ya benimle alay ederlerdi ya da toplanıp sınıfın erkekleri beni sıkıştırıp tüm okulun karsisinda aşağilayip döverdi. Kendileri her haltı yiyip yok senin gibi çocugum olsa çöpe atardım gibi sözlerle aşagilarlardi. Derslerim ve sosyal becerilerim rezaletti.

Dersleri bir sekilde halledip guzel bir bölumden mezum oldum üniversitede ama ne kadar çabalarsam çabalayayım bir tane bile kız arkadaş edinemedim. Sokaklarda millet hayvan gibi sevisiyor ben izlemekle kaliyorum.

Bu insanlara özguven nasil geliyor. Ben biriyle konusurken beynim sanki çalışmayı bırakıyor. Sosyalleşmek herkes için bu kadar kolayken ben hala neden yalnızım. Yaşadığım şehir de Türkiyenin en büyük sahil şehirlerinden bir de ama bu kadar imkanlara rağmen bir canım olarak hala sap kaldım. Ben bu kadar değersiz miyim. Anormal biri miyim. Kendimi özürlü gibi hissediyorum artık.

Böyle giderse gerçekten kendimi öldürmeyi düşünüyorum. Bu dyrumu kafayı takmaktan mental sağlıgımı kaybediyorum. Ben niye boyleyim

Hiç sevgilim olmadı. Kendimi değersiz hissediyorum?
Cevapla