Kocamın her anlamda yetersiz olmasına rağmen benim mükemmel olmamı beklemesinden bıktım. Böyle adamla ömür geçer mi?

Ben kariyerli, bakımlı, işinde gücünde bir kadınım. Bunun yanında her gün olamasa da evde yemeği eksik etmemeye çalışırım. Her gün detaylı temizlik yapamasam da, açık renkli eşyalarım olmasına rağmen evimin pis olduğu pek görülmemiştir. Kocamsa sürekli başarısız olan, ilişkimizde de yetersiz olduğu halde bir gün doktora gitmeye tenezzül etmeyen yine de bunu yüzüne vurmadığım biri. Bir yere mi gidilecek ikimiz de ilk defa gideceğimiz halde bana soruyor nasıl gidelim diye ama sonra yanlış söylersem beni suçluyor. Eve paraysa ikimiz de getiriyoruz, ondan çok kazanmama rağmen yüzüne vurmadım. Erkeklikten tek anladığı eve lazım olan şeylerin parasını onun ödemesi bu kadar. Bir iki orkidem ne yaptımsa soldu gitti. Bugün bana çiçeklere iyi bakıyor musun ki dedi. Ben de bu evde her şeyden ikimiz de sorumlu değil miyiz dedim. Asla eleştiriyi kabul etmiyorsun, ne biliyim evde kadın figürü ayrıdır dedi. O kadar sinirlendim ki erkekliği eksik olduğu halde bir gün sesimi çıkarmadığım halde bana laf ediyor bir de. Gerçekten her geçen gün daha da uzaklaşıyorum kocamdan