Aşk ilişkilerindeki uyum ve ödünler, sağlıklı bir dengeyle yapılmalıdır. Partnerlerin kendi kimliklerini, değerlerini ve sınırlarını koruyarak birbirlerine anlayış göstermeleri, karşılıklı uzlaşma sağlamaları ilişkiyi güçlendirebilir. Ancak, tamamen kendinden ödün vermek veya kişisel sınırları ihmal etmek sağlıklı bir ilişki için uygun değildir. İlişkide saygı, anlayış ve iki tarafın ihtiyaçlarına duyarlılık ön planda olmalıdır. Sağlıklı bir iletişimle kendi ihtiyaçlarını ifade etmek, sınırları korumak ilişkinin uzun vadeli başarısı için önemlidir.
Aşk fedakarlıklarıyla ünlü bir duygudur.. Yani ben öyle biliyorum, öyle yaşadım ve yaşarım.. Ağaç gibi.. Kökü aynı kalır ama yaprağını, dalını mutlaka değiştirir aşk.. Yoksa ne anlamı kaldı aşkın.. Aşık olmadan nasılsa aşık olduktan sonra da aynen devam edilemez bazı şeylere.. Benim kabul edebileceğim bir şey değil en azından..
Hep ödün verdik bugüne kadar bir şey olmadı. Oldu gerçi karşılığı hep kötü oldu. Artık ödün vermek istemiyorum ama biliyorum ki aşık olursam yine ödün veririm. Akıllanmam ben 😂
Bence mümkün değildir.. çünkü her insan mutlaka bir şeyden ödün verir fedakarlık yapar.. gerek zamandan gerek başka konulardan.. ama mutlaka çaba olması lazı9m ben hiç bir şekilde ödün vermem aşkı yaşarım diyenler zaten bir süre sonra karşısında ki insanı kaybediyorlar ya da kendileri vaz geçiyorlar..
İmkansız gibi bir şeydir. İki taraf da dişli çarklarının birbirine alışırken törpülenmesi gibi bazı davranış biçimlerimden, bazı alışkanlıklarından hatta bazı arkadaşlarından vazgeçmesi gerekebilir.
Aslında burada gerçekleşen uyum içinde bir sevgiyi yaşamak için iki kişinin de etrafındaki ve zihnindeki olumsuz unsurları bertaraf etmeye çalışmasıdır.
Uzlşmak, anlaşmak bazen tatlıya bağlamak için bu gerekir. Alttan alma da denilebilir belki. Bunu yapamayacak kadar egolu kibirli biri ilişkiden uzak dursun.
Şart demeyelim de sevince zaten ister istemez kendinden bir şeyler veriyorsun. Mantıkla yürütülen ilişkilerde sevginin olduğunu düşünmüyorum ben.( İnce düşünmek farklı tabi)