Kendimi yarabandı olarak görüyorum sizce doğru düşünüyor muyum?

Bilmiyorum ama değişeceğini düşünmüyorum artık

Öyle birinin çıkacağına inanmıyorum hep yarabandı gözüyle bakıyorlar bana

Artık hayal kırıklığına uğramaktan bıktım ya belki de benim kaderim de budur. Artik doğru kişinin çıkacağını düşünmüyorum zaten fazla yaşamayı da düşünmüyorum hayat anlamsız geliyor bana

Öyle bir şeyin imkanı yok ya. Kendimi kapattım zaten aşk meşk işlerine yoruldum artık cidden psikolojim kaldırmıyor insanlari

Allah beni karşılaştirmaz iyi insanla sadece bilmiyorum üzücü geliyor diğer sevilen insanları görünce

Dua edince de aynı tas aynı hamam Allah gıcık oluyor herhalde bana ama dediğim gibi umudumu kaybettim güvenmiyorum erkeklere maalesef

Bilmiyorum önceden çok amatördum aşk konusunda kendim gibi dürüst iyi biliyordum herkesi sonuç koskoca hayal kırıklığı

Zaten anladığım an hayatımdan çıkarıyorum

Bir insanı yarabandı olarak kullanmak çok kötü bir şey ya düşmanımin başına vermesin böyle durum ben artık yasaya yaşaya alıştım bu döngüye az da sa

Olsa

Yaşadığım şeylere göre yorum yapıyorum önyargılı olmak değil kabulleniş bu. Yarabandi olarak görüyorlar. Yalandsn sevgi sözcükleri kullanıyorlar ki inanayım diye bende o kadar safim ki hemen inanıyorum

Haklısınız dediğim gibi sevilecegimi düşünmüyorum artık yaşadıgim şeyler bunu öğretti. Ne kadar güzel kızlar falan var onlar varken ben kimim