Okurken yargılamadan biraz daha duygusal yönden yaklaşabilir misiniz?

çok kötü bir olayın içerisindeyim. insanın içine girmeden bilemiceği bir durum çünkü bende zamanında kınardım. şöyle başlıyım cümleye 9 ay kadar süren bir birlikteliğim oldu o süre nedir ki az ne ilişkiler bitiyor buda geçer diyebilirsiniz ama dolu dolu geçen 9 ay evli hayatı yaşadık benim dik başlılık yaptığım zamanlardı ben ayrıldım çok sıktığı için ilk ayrıldığım zaman rahatladım aylar geçti özlediğimi fark ettim tam geri dönücekken sevgilisi olduğunu öğrendim geri çekildim kısa süre sonra hemen nişanlandı daha sonra konuşma fırsatı bulduk görüştük sevdiğimi daha çok anladım o da bana beni sevdiğini söyledi hala da biliyorm beni sevdiğini bir gün onun yanına gidiceğini söyledi neden diye sorduğumda cevap vermedi vedalaştık kız çok uzakta oturuyodu ailesinin hala numarası duruyor attığı durumlardan bir de öğrendim ki evlenmiş. yıkıldım yapamam dedim hep ama içim el vermiyor bırakamıyorum. kızın onu sevmediğni biliyorum onun da aynı şekilde kızı sevmediğini biliyorum. 4 aydır evliler 3 aydır aynı evde beraber yaşıyorlar. söz vermiştim sen bana bir daha gelmiceksin diye mecburen mantık evliliği yaptığını söylüyor. çok pişmanım ayrıldığım için okadar içim acıyor kı şu an konuşuyoruz günden güne çöküyorum o seni sevmiyor kelimelerini kullanmayın insan sevilmediğini bildiği yerde bu halde durmaz. kim kiminle 2 ay içinde nişanlanıp evlenebilirki mantık işi değil. ortada çocuk yok başka bir şey yok napmam gerektiğini bilemiyorum benim geleceğim o hissediyorum Allah bir sevgiyi içimden almıyorsa bunun illaki bir sebebi vardır mutsuzluğun bu gözyaşlarımın üzerine mutlu bir evlilik lbette olamaz şu an büyük ihtimal bunu paylaştıktan sona linçlenicem ama arkadaşlar olay kolay bir şey değil insan dış taraftan çok güzel yargılayabiliyor. kendi yaşadığın bir şey olunca elin kolun bağlı şekilde oturup kalıyosun. her şeyimiz duruyo onda fotoğraflarımızdan tut aldığımşeylere kadar. ve kız da biliyor bunu beni tanıyor. isyan etmek istemiyotum yaptığımın yanlış olduğunun farkındayım ama söz geçmiyor nefret ediyorum kendimden