Utangaç çekingen içe dönük sessiz olmayı ben istemedim seçmedim tercih etmedim bunlar benim için doğuştan gelen kalıtsal özellikler 34 yaşındayım bu yaşıma kadar hep aynıyım hiç değişemedim hiç girişken konuşkan sosyal öz güvenli bir insan olamadım utangaçlık hayatımın her döneminde beni hep kısıtladı sınırladı utangaçlık yüzünden kendimi hep geri çektim eve kapattım insanlardan kaçtım yalnızlığa asosyalliğe mahkum kaldım
Seni anlamaya çalışıyorum. Çok zorluk yaşadım ama hiç olumsuz düşünmedim. Yıkıldığım zamanlar oldu, acımı çektim ve biraz daha büyüdüm. Sevgili, arkadaş meseleleri de değildi benim dertlerim, ciddi konulardı. Bir şekilde hayatı yakaladım sanırım ya da bir müddet sonra vücudumdan çıkacak acısı. Ama şunu biliyorum ne olursa olsun biz bu dünyaya mutlu olmak için gönderilmedik. Bu dünya mutluluğu aramak için doğru bir ev değil. Mutluluk da bizi anlık kurtaran bir duygu zaten. Böylesine bir yerde adım adım ölüme yaklaşırken, zamanı ziyan etmemek gerekir. Sevgilinin arkadaşları da aynı şekilde yaratıldı. Hiçbir farkınız yok. Hepimiz aynı duygulara, hislere ait canlılarız. Sadece görünüş ve zihin farklılığımız var. Kim ki onlar? Benim titrememe sebep olacak ne yaptılar mesela? Yarın uyan, güzelce hazırlan ve bir kafeye git. Bir kahve armağan et kendine ya da bir yemek ısmarla. İnsanları izle. Aslında herkesin kendi halinde olduğunu gör, izle, seslerini duy. Duymazdan gelme. İnan bunlar senin içinde bir duygu filizlendirecek. Bu duygu da cesaretini doğuracak.
@sdkdkfkf ailemle ne alakası var ki ailem de asosyal sayılır evet benim durumum çok başka yani senelerdir evden dışarı bile çıkmadan yaşıyorum gençliğim hep eve kapalı asosyal yalnız mutsuz geçti gitti
Bilmiyorum dediğim gibi ailemde asosyal yani ama ben bazı şeyleri derinden yaşıyorum utangaçlık çekingenlik içe dönük sessiz asosyal olmaktan kurtulamadım bunları aşamadım aşamıyorum kontrol edemiyorum ömrüm böylece geçip gidiyor
Aga be psikolog 1 lira olsa yine gitmem 1 lirana yazık yemin ederim hiçbir faydası yok ilaç desen iyice berbat ediyor herşeyi biz ne yapçaz böyle ya :/
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
2Cevap
Büyüdükçe atlatacağın bir durum bu. 26, 27 yaşlarında kaybolur.
24 yaşım. Doğduğumdan beri yaşıyorum ve giderek artıyor
Merak etme kaybolacak. Özellikle olgunluğu hissettiğin an azalmaya başlayacak.
Ben 34 yaşındayım hâlâ atlatamadım hatta yaşım ilerledikçe daha da ağırlaştı senelerdir evden dışarı bile çıkamıyorum
@ByCıLız kendini bulamamış olman üzücü.
Ben kendimi buldum çocukluğumdan beri utangaç çekingen içe dönük sessiz biriyim hiç açılamadım maalesef
@ByCıLız ama bir isyan içindesin. İsyan ediyorsan, sen böyle biri değilsin demektir.
Utangaç çekingen içe dönük sessiz olmayı ben istemedim seçmedim tercih etmedim bunlar benim için doğuştan gelen kalıtsal özellikler 34 yaşındayım bu yaşıma kadar hep aynıyım hiç değişemedim hiç girişken konuşkan sosyal öz güvenli bir insan olamadım utangaçlık hayatımın her döneminde beni hep kısıtladı sınırladı utangaçlık yüzünden kendimi hep geri çektim eve kapattım insanlardan kaçtım yalnızlığa asosyalliğe mahkum kaldım
@ByCıLız ailende de böyle bir durum söz konusu mu?
Ben kendimi yetersiz ve aciz hissediyorum. Kafede oturup yemek yiyemeyen insan mı olur
Olur neden olmasın?
Hayatın boyunca insanlardan uzak durmak zorunda olduğunu düşün
Seni anlamaya çalışıyorum. Çok zorluk yaşadım ama hiç olumsuz düşünmedim. Yıkıldığım zamanlar oldu, acımı çektim ve biraz daha büyüdüm. Sevgili, arkadaş meseleleri de değildi benim dertlerim, ciddi konulardı. Bir şekilde hayatı yakaladım sanırım ya da bir müddet sonra vücudumdan çıkacak acısı. Ama şunu biliyorum ne olursa olsun biz bu dünyaya mutlu olmak için gönderilmedik. Bu dünya mutluluğu aramak için doğru bir ev değil. Mutluluk da bizi anlık kurtaran bir duygu zaten. Böylesine bir yerde adım adım ölüme yaklaşırken, zamanı ziyan etmemek gerekir. Sevgilinin arkadaşları da aynı şekilde yaratıldı. Hiçbir farkınız yok. Hepimiz aynı duygulara, hislere ait canlılarız. Sadece görünüş ve zihin farklılığımız var. Kim ki onlar? Benim titrememe sebep olacak ne yaptılar mesela? Yarın uyan, güzelce hazırlan ve bir kafeye git. Bir kahve armağan et kendine ya da bir yemek ısmarla. İnsanları izle. Aslında herkesin kendi halinde olduğunu gör, izle, seslerini duy. Duymazdan gelme. İnan bunlar senin içinde bir duygu filizlendirecek. Bu duygu da cesaretini doğuracak.
@sdkdkfkf ailemle ne alakası var ki ailem de asosyal sayılır evet benim durumum çok başka yani senelerdir evden dışarı bile çıkmadan yaşıyorum gençliğim hep eve kapalı asosyal yalnız mutsuz geçti gitti
@ByCıLız doğuştan gelen yazdığın için sordum. Onlardan sana geçmiş olması lazım.
Bilmiyorum dediğim gibi ailemde asosyal yani ama ben bazı şeyleri derinden yaşıyorum utangaçlık çekingenlik içe dönük sessiz asosyal olmaktan kurtulamadım bunları aşamadım aşamıyorum kontrol edemiyorum ömrüm böylece geçip gidiyor
Üstüne gittikçe yeniceksin başka düzelmiyor o olay.
Rezil olmaktan korkma bide özsaygını özgüvenini geliştir
Ben kurtulamadım bu yaşıma kadar hiç kız arkadaşım sevgilim bile olmadı
Aga be psikolog 1 lira olsa yine gitmem 1 lirana yazık yemin ederim hiçbir faydası yok ilaç desen iyice berbat ediyor herşeyi biz ne yapçaz böyle ya :/