Bu platformda çoğu kişide de gördüm bunu. Bitmiş gitmiş şeye üzülüyorlar. Olmuşla ölmüşe çare yok. Bir kişi hayatımızdan çıkıyorsa rolü bitmiştir. Hayatimiza giren insanlar otobüsteki yolcular gibidir. Duragina gelen iner onu durdurmazsiniz durdursan bile tepki verir ve kızar olan kişinin psikolojisine ve zamanına olur. O yüzden hayatınızdan çıkan insanlara yalvarmayın. Kendiniz hayatınızın merkezinde olun. Herkes gelip geçici hayat bir yolculuk anın tadını çıkarın. Yaslaninca pişman olursunuz. Umarim hepiniz mutlu olabileceğiniz insanlarla olursunuz.(Arkadaş, sevgili vs.)
Buradaki tayfa neden exi geçmişte bırakamama gibi huyları var?
İtiraf edeyim 2 hafta üzüldüm. Ama aklımı başıma aldığım zaman asla değmeyecek bir kişi için üzüldüğümü anladım :). Sorun şu ne kadar değer verirsek o kadar üzülüyoruz...
Duygusuzlukla alakası yok. Bitmis gitmiş şeyin yasını mi tutalım. Ders çıkarıp yeni sayfa açmak varken. Bana duygusuz diyorsunuz da zamanında üzüldüm sonucunda organlarıma vurdu üzüntüm o yüzden duygusuzluk değil bilinçli davranmak