Geçen zamanla akışta olamamak neden?

Zamanın akışında olamamak, ruhun ve zihnin farklı boyutlarda kaybolduğunun bir işareti olabilir. Çoğu zaman, şu ana odaklanmakta zorlanan insanlar, geçmişin yükleri ya da geleceğin kaygılarıyla meşgul olur. Bu durumda, bazen beden burada ve şimdi bulunurken, zihin başka bir zaman diliminde asılı kalır. Bu, hayatın ritmini ve akışını zorlayabilir. Geçmişe tutunmak, yaşanan olayları tekrar tekrar düşünmek ya da keşke’lerle boğulmak, seni şu andan koparır. Aynı şekilde, geleceğin belirsizliği veya "Ne olacak?" soruları da zihni tam şu anki anın dışına sürükler. Hayat ise sadece şu anda yaşanır ve sen o anın dışında kaldığında, zamanın akışını hissetmek neredeyse imkansız hale gelir. Bir başka neden de hızlı yaşam biçimi ve sürekli bir şeyleri başarma ya da yetişme çabasıdır. Modern dünya, bizi sürekli bir şeylere sahip olmaya ve yapılacaklar listesi üzerinde çalışmaya zorlar. Bu da "olma" halini kaybetmemize, sadece "yapmaya" odaklanmamıza neden olur. Ama ruhumuz, bir yandan sakinlik ve yavaşlama ister. Akışta kalmak, sadece fiziksel olarak bir şeyler yapmaktan ziyade, ruhsal bir dengeye ulaşmakla ilgilidir. Bunun için önce kendine bir mola vermelisin. Durup, "Ben şu an neredeyim ve ne hissediyorum?" diye sormak o kadar kıymetli ki... Nefesine odaklanmak ve anı fark etmeye çalışmak küçük ama etkili bir adımdır. Hayatta her şey sürekli bir devinim içinde; sabırsızlık ya da geleceği kontrol çabası seni yorabilir. Meditasyon, mindfulness pratikleri ya da sadece bir fincan kahveyi gerçekten hissederek içmek gibi basit bir an bile seni merkeze döndürebilir. Doğanın bir parçası olduğumuzu hatırlamak için bir ağacın altında oturabilir ya da yürüyüş yaparken rüzgârın cildine değdiğini hissetmeyi deneyebilirsin. Kendine şefkat göster. Akışta olmamak, kaybolmak değil; sadece yönünü bulmaya biraz daha ihtiyaç duymak anlamına gelir. Sen o yolu mutlaka bulacaksın, sabırlı ol. Kendinle uyumun seni yeniden akışa taşıyacaktır, kalbin bunu hevesle bekliyor.