Erkekler niye benden kaçıyor?

İlkokuldan beri beğendiğim hiçbir erkek yüzüme bakmadı ama çocukluğumdan beri bir erkekle ciddi ciddi konuşmak olsun, ilk öpücük olsun, sarılmak veya bunları da geçtim sıradan 1 erkek arkadaşım bile olmadı. 19 yaşındayım ve moralim bozuluyor daha yaşın erken diyebilirsiniz ama bizim jenerasyonda bir çok kız çoktan eski sevgilisi olmuş çoğu arkadaşımın sevgilisi var bir tek benim ve 1 2 kişinin daha yoktu. Ben aynaya bakıyorum kendimi de çok sorguladım ama bir sonuca ulaşamadım. Obez değilim ama zayıf değilim kabul ortalama güzellikteyim ama benden çirkinlerin bile bir yaşantısı olmuş. Bana sadece gülümsüyorlar bakıyorlar ve ondan ötesi olmuyor hep belirsizlikler söz konusu ve bu benim canımı ayrı bir sıkıyor. Niye böyle bahtsızım? Aşırı merak ediyorum bir erkekle takılmanın nasıl bir duygu olduğunu bunu yanlış anlamayın ama merak ediyorum. Şu an üniversiteye geçtim başarılı gidiyorum ama benim için önemli olan bir şey varsa o da üniversiteden tek diplomamla değil erkeğimle ve güzelliğimle ve başarımla ayrışmalıyım. Sporumu, flörtleşmeyi ve akademik başarımı hepsini birden iyi derecede götürmek istiyorum. Eğer üniversitede bile sevgilin olmazsa ömür boyu evde çürüyüp giden kafasını dosyalarla bozmuş erkeksi bir iş kadını olmaya mahkum olacağım.

Ben hem işime gidip hem eşimin biricik karısı ve çocuklarımın annesi olmak istiyorum aynı zamanda işime gidip kendi ayaklarımın üstünde durup paramı kazanmak istiyorum ama sanmıyorum kendime göre birisini bulabileceğimi. Onun dışında her şeye umudum var ☺️ Kusura bakmayın baya bir dert döktüm ama bunları ben her gün sorguluyorum…