Evlilik adımına yakınken terkedildim, aldatıldım. Allah'ıma sığındım, çarem olmadığını bilmeme rağmen canım yanıyor. Çaresizim?

Arkadaşlar herkese selam, normalde bu gibi platformlarda içimi dökecek daha doğrusu yaratılmıştan medet umacak bir insan hiç olmadım ama canım artık dayanılmayacak seviyede çok acıyor. 6 seneye yakın süredir beraber olduğum, hayatıma aldığım tek kadın bahane olarak sunmuş olduğu fevrilik, aşırı titizlik, az gezme vs. gibi durumlarımdan ötürü benden soğuduğunu söyleyip beni terketti. Tabii ki de ben bu durumu kabullenemedim, ilk kez bir kadının karşısında ağladım. Hayatıma bu zamana dek tek bir kadın bile almamıştım onunla tanışana kadar. Ki o beni buldu, tanışma hikayemiz bile "nasibin güzelliğine bak" diyeceğim cinstendi. Beni bu sebeplerden ötürü neden terk ettiğini anlamadan, sürekli hatayı kendimde arayıp, sadece dua edip her namazımda Allah'ımdan tekrardan kavuşmamızı diledim. Evlilik adımları atmak üzereydim, verdiği acının hesabı yoktu. Dik ve net bir yapım olmasına rağmen öyle düştüm ki, annem babam bile kapısına kadar gittiler ben istemediğim halde. Nuh diyor peygamber demiyordu. Kaldı ki günler sonra bir başkası ile gördüm ve kendisine bu ihaneti itiraf ettirdim. Gönlünün ve aklının bir başkasına kaydığını söyledi ve bunun için özür diledi. Birkaç hafta sonra beraber aynı odada tatil yapmaya gidecek kadar nasıl unutabilir bir insan? Acımdan sadece ahımın olduğunu ve hakkımı iki cihanda da helal etmeyeceğimi belirttim. Birçok şeyi atlayarak yazıyorum. Ben dışarıdan sert gözüken ama sevdiklerime karşı her şeyini feda edecek, yanlarında şaşırtılacak şekilde çocuklaşabilen insandım. Ki şu an bu halimden artık eser yok. Kalbi buz tutmuş, acıdan gözyaşları kalbine damlayan biri oldum. "Allah'ım sana geldim, senden başka gidecek bir kapım olmadığını bilerek senden gönlüme afiyet istiyorum" demekten başka çarem olmadığını bilerek dua ediyorum. Ama bu acı dinmiyor arkadaşlar, o mutlu mesut bana ihanet ettiği kişi ile fotoğraflar paylaşıp, gezip tozup belki aklıma getirmek istemediğim eylemlerde bulunurken benim sadece kalbim parçalanıyor. Ağlamaktan yoruldum...