Bir ilişkinizi kurtarmak için tek taraflı çabaladığınız oldu mu?

Evet, olmuştu. Tek başıma çabaladığım, didindiğim olmuştu, her bakımdan yorulmuştum. Onun kahrını, memnuniyetsizliğini, nabkörlüğünü, fesatlığını, yetinememesini çekmek beni bunaltmıştı, bunalıyordum lakin o cendereden çıkamıyordum, kurtulmak , nefes almak istiyordum aslında içten içe lakin bunu kendime itiraf bile edemiyordum, o kişi çocukluğumun bir yansımasıydı bana, çocukluğumda bana yaşatılanların, bir mıknatıs gibi onun için onu çektim kendime. Bencil, değer bilmez, kibirli, aşağılık kompleksi olan, kırmaktan haz duyan, hiçbir güzelliği haketmeyen bir leşti o. Şükürler olsun ki onu hayatımdan tamamen attım, gelmemi istedi lakin ben dönmedim, çünkü sıkılmıştım, hep veren olmaktan, hakettiğim değeri görmemekten, onun egosunu şişirmekten, onun terbiyesizliklerinden, onun keyfi olarak beni aşağılamalarından, utandırmalarından ve bana öyle geliyor diyerek mütemadiyen onu savunmalarımdan, onun kötülüklerinde dahi iyi niyet aramaktan bunalmıştım. İlişkiler karşılıklı emekle yürümeli, tek kanatlı kuş uçmuyor lakin tüm saygısızlıklarına rağmen ona hesap sormadım biliyorum ki hayatın kendi içinde bir adaleti var ve bana yaşattıları ona döndü, çünkü sıkıntılı günler yaşıyordu onu en son bıraktığımda ve o kişi benim için çöp lakin çöp dahi ondan daha temiz, o şeytanın vücut bulmuş hali. Kendini kaf dağında gören ama içten içe kendini aşağılayan , mutluluk rolü yapan aslında mutsuzluktan geberen ve gücünün yettiklerinin mutluluğunu baltalayan, iyi gibi görünen, herkesin imrendiği lakin ciğeri beş para etmez, çünkü bazı kişiler güçlerinin yettiğine gövde gösterisinde bulunur, diğerlerine de içi şeytanken melekmiş gibi davranır, iyi oynar, oscarlık performans sergiler, aslında kendisini de sevmez, tüm bu fesatlığının altında kendine olan nefreti gizlidir. İyi ki böyle bir şeytandan kurtuldum ve o kişinin de hayatıma girmesi, hayatımda olması bir öğreti oldu bana, kendimi şeytanlardan nasıl koruyacağımı öğrendim, aslında ne denli güçlü olduğumu gördüm