Belirsiz bir ilişki içinde olanlar kurtulmaya çalıştınız mı?

Amin. Sahiden çok can sıkıcı bir durum belki onun umrunda bile değilim ama bırakmaya calişsam da gene kendimi onun yanında buluyorum. O beni bıraksa gitse diye artık dua ediyorum. Herşeyi denedim onun yüzünden işimi bıraktım numaramı değiştirdim ama olmuyor artık tükendim akışına bırakmaya çalışıyorum ama kendimi o şekilde de çok kötü hissediyorum bilmiyorum sahiden allak bullak oldum

Aynen öyle ve bu şekilde olduğu müddetçe yeni bir insan da taniyamiyorum çünkü belirsizde olsa bir ilişki içindeyim hissi oluşuyor ve yapamıyorum. Tanışmak isteyenlere o şansı da taniyamiyorum. İki ucu boklu değnek gibi birşey. Yolumu belirleyemiyorum en önemlisi bu böyle olduğum yerde sekip sekip duruyorum. Sorsan o halinden memnundur ama ben değilim.

İşe yarar tabi ki de bı keresinde denedim Allah affetsin ama biri ile bı kere medeni bir şekilde oturup muhabbet ettik zaten konumu biliyordu çok iyi birisiydi ama akşamına konuşmayı bitirme kararı aldık çünkü ne bana göre birseydi ne de ona gore... Yani bu ilişki yüzünden karşıma çıkan daha iyi insanları da kaybediyorum aslında ama beni üzen onları kaybetmekten ziyade bir türlü ilerleyememek. İlk başta kendimi bu şeyden kurtarmam gerekli daha sonra belki bir başkası ile olabilir ama şu an şu dakika ben yapamıyorum.

Konuşulmuyor çünkü bu sefer suçlamaya başlıyor en kesin ve keskin çözüm yolu başka biri var demek ama bu sefer zarar vermesinden korkuyorum. Ve beni öyle biri olarak bilsin de istemiyorum. Kendimi o konumada duseremem. Bu şekilde devam edemez çünkü benim de sevgim bı yere kadar yetiyor. Sevmek de yetmiyor zaten. Bı sure sonra sevgi de kalmıyor.

Bitmesi gerektiğini biliyorum çünkü mutlu değilim. Onun yanında mutlu gibi hissediyorum ama sonrası koca bir boşluk... Kimseye birşey diyemiyorum ailem soruyor benim verebileceğim bir cevabım yok sorulardan kaçıyorum. Galiba karşıma alıp konuşmam , ailem istemiyor desem ve açıklamami yapsam olur mu?

Evet yapabilirim , yani buna artık hazırım. Çünkü hep karşıma çıkan insanları ve hep ittim ama artık bu ilişkide kalmak ve acı çekmek hissizlesmek değil yeni birilerini tanımak istiyorum. Bu aşamaya gelebilmek benim için hiç kolay değildi ama artık kendime diyorum ki kızım aptal misin niye hala olduğun yerde durup acı çekiyorsun. Yeni birilerini tanı kendine yakın hissettiğin biri elbette ki olur. Üzülen niye ben olayım ki diyorum. O beni kazandı belki ama ben onu hiç kazanmadim ki. En zor zamanlarımı tek başıma atlattım ama o bana sana ihtiyacım var dediği vakit 4 saat onu bekledim son çare buraya gelicektir kesin diye.

Zaten şu an bu ilişkinin içinden çıkmadığım sürece birileri ile konuşmayı kendime yakıştıramadigim için ilk önce bu durumun içinden bir çıkmam lazım. Zaten şu an bir ilişkiden çıkıp tekrar bir ilişki yaşayamam çünkü ilk önce bir kendimi toparlamam lazım. Zaten öyle lay loy ilişki insanı değilim. En başta da dediğim gibi ilk iliskim 4 yıl sürdü ailem de biliyordu ama bitmesi gerekti bitti. Bu kişi ile de ciddi bir şekilde başladık ama sonrası malum. O yüzden Allah hakkımızda en hayırlı olanı nasip etsin. Teşekkür ederim üşenmedin o kadar dil döktün