Sevgilimden ayrılma nedenim abartı mı?

Merhaba, ben 22 yaşındayım. Sevgilimle 2013'te ben daha 12 yaşındayken internette anime ortamında tanıştık sanal arkadaşlar olduk. Bir iki sene böyle çocuk kafasıyla konuştuk. Kendisi Fransa'da yaşıyor. Sonrasında oradan bir kızla sevgili olunca, benim de hayatımda lisede başka biri olunca iletişimimiz koptu. Senede bir nasılsın falan derdik en fazla. 2021 yılında beni büyüten üvey babam covidden vefat edince ben o dönem boşluk ve yastan bununla daha sık konuşmaya dertleşmeye başladım. Çok sevdiğim bir de sevgilim oldu o sene ama 2022de beni terk etti. Yine onun boşluğunda bunalımındayken yanımda oldu kendisi arkadaşça. Dinledi tavsiyeler verdi. Sonra zamanla biz birbirimize iyi geldiğimizi fark ettik. O, Fransa'daki kızdan ayrılalı 2-3 sene olmuştu ve hayatında biri yoktu. Ben 2 ay önce terk edilmiştim ama sanki bu çocuğun verdiği güven ve sıcaklığı bana önceki hiçbir ilişkim verememişti. Doğru kişi yanlış zaman gibi. Birbirimizden hoşlanmaya başladık ama hala sanaldan ilerliyordu. Kendisi aynı zamanda twitch yayıncısıydı ve her akşam yayınlarında onunla oyun vs oynuyor kendi ayrılık bunalımımı böyle aşıyordum. Nihayetinde sevgili olduk ve beni görmek için ta Fransa'dan yaşadığım şehre geldi. Birkaç kez böyle görüştük, yazın başka bir şehirde birlikte tatile gittik vs. Ayda bir mutlaka geliyordu görüşüyorduk. Rahatsız olacağımı düşünüp çoğu kız arkadaşını sildi. Tamamen dürüsttü bana karşı ama biraz ilgi isteyen biriydi. Dışarıdayken ona çok yazamıyordum bundan tartışmalarımız oluyordu ama anlayışla ve iletişimle çözdük. Tek sorun benim için annesiydi. Kadın sağlıksız bir tip ve benimkinin abilerinin de boşanmalarına sebep olmuş hep. İstiyor ki oğulları dizinin dibinde dursun ona baksın onunla ilgilensin. Dıştan nazik davranır sözde ama hissediyorsunuz o negatifliğini. Çocuk 10/10 biri ama annesi tam tersi. Gel zaman git zaman ailelerimiz tanıştı işler ciddiye bindi nişan değil ama nişan bekleniyordu. Ben bir hafta sonra Türkiye'de onların geldiklerinde kaldıkları şehre gidecektim bir işinden ötürü. Babası nezaket gösterip karşı dairesi eşyalı ve boş olduğu için bana masraf etme burada kalabilirsin dedi. Kendisi de türkiyede olacaktı görüşecektik aynı zamanda. Annesi ile babası ayrı ve babası başka biriyle evlenmiş. Annesi bu teklifi duyunca olay çıkardı o kadını görmeyeceksiniz o adamın evinde kalmayacaksın diye bağırdı çocuğa kavga ettiler. Ben de çok negatif hissettim benim yüzümden adamın başı ağrıdı diye. Çocuk bana sormadan danışmadan annesine demiş tamam seninle abimlerde kalırız. Kalabalık ev. Net bir dille hep dedim abinlerde kalmak istemiyorum diye ama bana dün bağırdı emrivaki yaptı. Ne varmış benim annemde bu kadar sevmeyecek diye. Ama annesi o yokken sürekli benim ailem hakkında sorular soruyor beni kıracağını bildiği cümleler kuruyor bilerek. Bunu desem de sevgilim 'o onun hatası' diyor bir şey yapmıyor. Ben de o bağırıp çağırınca ben bu negatifliği çekemem dedim ayrıldım. Abartıyor muyum bilmiyorum ama böyle bir hayat istemiyorum.