Eşimin babası dört buçuk yaşındaki kızıma vurduğu için her şeyimi bırakıp ailemin yanına geçtim?

Eşimin annesi ile babası ayrıldı babası sürekli bizim onun yanına taşınmamız için bize ısrar etti bende eşim istediği için kaynanamın bırakıp gittiği eve taşınmak istemesemde gittim 2 yıl beraber oturduk kızımı görümcemle dedesine emanet bıraktım bıryere gittim görümcem kızımı korumamış eşimin babası kızımım baldırını sıkmış ve mosmor etmiş parmaklarının ızı kalmıstı ben öğrendimde kızımı arkadaşıma bırakmışlar çok ağladığı için arkadaşımdan öğrendim yoldan eve dönerken hepsinin ağzından burnundan getirdim o evde kaldım sürece hem piskolojik şiddet çok gördüm fiziksel şiddete kalkıştı defalarca komsularım yetişti esım hep bunca şeye sessiz kaldı ama çocuk benim için son noktaydı sürekli olarak kızıma evde küfür ve hakaretler ederdı aynı şekilde banada öğün eve dahi uğramadan kızımı aldım ve annemlere geldım ve hiç birşeyde gözüm yok bir parça çöpe dâhil olan benım çeyizlerime ve ev esyama oldu ama hıc gözüm yok hepsinden nefret ediyorum eşimi çok özlüyorum kokusunu bıle özledim ama sanki o bizi özlemiyor ve önemsemiyor diye düşünüyorum o evde yaşadıklarımı düşündükce sanki bır rüyaymış ve o rüyadan uyanmış gıbı geliyor hatırlamak dahi istemiyorum çünkü evladıma kımse dokunamaz belkı benıö kızım acısını unuttu ama benim ciğerimde o morluğun acısı kaldı bu evlilik sanki çoktan bitmiş öyle hissediyorum ama eşimi çok özlüyorum bıryandanda diyorum ki o bizi hiç sevmemiş galiba bunca şeye hem göz yumdu hemde evliliğini kurtarmayı düşünmuyor pek benim calışıp ev tutmamı bekliyor bana bır evı bıle layık görmüyor olsada olur olmasada olur gıbı geliyor ama 8 senelik evlilik defalarca bitme noktasından dönmüş ve hala benım çabalamam bekleniyor sizin düşünceleriniz nedır benim için evladım söz konusu ise her şey bitmiştir ama bu özlem duygusu kalbimi çok ağlatıyor hemde için için