Cok talibim var ama ruhsuzum, isteksizim bu konularda? Niye böyleyim?

Hem cevreden gorucu olarak talibim var, hem gelip tanismak isteyen erkekler oluyor. Kutuphane de olsun, cafelerde olsun.

Ama ö*küz müyüm, ruhsuz muyum, depresyonda miyim anlamiyorum. Hicbiri ilgimi cekmiyor. Erkekler gereksiz geliyor. Ben bununla evlenip ne yapacagim ki, beni gorusturuyorlar simdi ama diyorum. Hicbir his yok.

Sevgilimde olmadi, istemedim. Yani boyle bir seye ihtiyacta duymadim bugune kadar. Kendime yettim, arkadaslarim yetti. Zamani degil belki de bilmiyorum.

Duygusuz muyum anlamadim. Millet sevgili yapmak, evlenmek icin can atiyor ben oyle degilim. Biraz da guvenmiyorum galiba. Anne babamda cok iyi bir kari koca degildi birbirlerine karsi. Belki de istemeden ve farkinda olmadan kendime duvar ördüm karsi cinse karsi bilmiyorum.

Erkeklerden de sogudugum cok sebep var. Yani boyle. Bayramda da goren olmus beni. Gorusmek isteyen var, o kadar erkek getiriyorlar karsima hicbirine bir his duygu yok. Ya bu gidisle evlenmeyecegim ya da gorev usulü adi olsun diye evlilik yapacagim bilmiyorum ne olacak bu sekilde.