Şimdi özetlemek gerekirse 10 aylık bir ilişkim var. Kendisini çok seviyorum çok değer veriyorum. Ve onun en başta kendisi için iyi bi yerlere gelmesini bu uğurda çabalamasını istiyorum. Ben 22 yaşındayım 2 aya mezun olucam. Kendisi 26 yaşında aile durumları da sıkışık. Ben en başından bunu biliyodum zaten hiç sıkıntı etmedim. Onu taşı sıkıp suyu çıkarabilecek potansiyelde gördüğüm için umrumda bile olmadı açıkçası ailesinin durumu. Karakteriyle ilgilendim ve uyumlu olduğumuzu düşündüm. Ama yeni yeni şüphelerim oluştu. 10 aydır işe girmek istediğini söylüyo ama 10 aydır evde napıyosun diyorum ya bilgisayar oynuyo ya youtube takılıyo ya köpeğini yürüyüşe çıkardığını söylüyo vs. Günlük rutini bundan ibaret. İlişkinin başında salona spora gidiyodu şimdi o da yok. Üyelik yapacak parası yok. Bu arada benim aile durumum iyi ama annem babam boşanma davası sürecinde ve babam bana ekonomik şiddet uyguluyor bu sebeple babamın tapuları da olsa bana hiçbir yararı yok. E diğer aile üyeleri kendini geçindirdiği için ben şu an çalışıyorum. Bir spor mağazasında satış danışmanlığı yapıyorum 1 hafta içinde buldum işi.
Bende kendi alanımda kendimi geliştirmek o alanda işe girmek isterdim ama milletin babasına iki nazlanıp elde ettiği şeyler için benim çalışmam gerekiyor. Sorun değil kimi zaman zorlansam da bunu gelişimime bi artı olarak görüyorum. Şimdiyse korkuyorum geleceğimizden. Yani kapkaranlık görüyorum geleceğimizi. 10 aydır evde oturuyor olması o kadar garibime gidiyor ki. Ben şu an tez yazıp staj defterleri toparlayıp teslim etmeye çalışıyorum he tabi bide finallerim var ama girdim işe. Mesleğim normalde diyetisyenlik. O ise 2 sene bilgisayar programcılığı ve 4 senelik besyo okumuş. Geçtiğimiz zamanki çalınan kpss nin özel alan sınavına giremedi, kaçırdı. Anlattığında merhamet yapıyorum. İşe girme sürecinde de kimliğimde bir şey mi yazıyo benim anlamıyorum vs diyo. Ama ben kendimin ayrı onun ayrı gelecek kaygısını taşıyamıyorum. Evi tek başıma geçindirebilecek bir maskülenitem de yok. Ki bu ülkede ekonomide imkanı yok. Ne yapıcam bilmiyorum. Onunla da konuştum duraksama döneminde olman beni üzüyo, sana iyi gelmiyor çünkü vs diye. Başvurular yaptığını söylüyor onun da anlam veremediğini söylüyor. Bende bir şey diyemiyorum daha fazla. Donra aynı samimiyet devam ama benim içim içimi yiyo nolur bizim için kendi geleceğin için bir şeyler yap diye. Gerçekten ne kadar elinden geleni yapıyo bilemiyprum kestiremiyorum.
Ne yapmalıyım. Ayrılmak istemiyorum ama sanki yavaş yavaş soğuyorum bunu istemiyorum. Tembel bi erkekle yapamam kendimi de tanıyorum. Öyle olduğunu düşünmüyorum of belki de kendimi kandırıyorum sevgimden. Böyle giderse olmayacak demek de onu strese sokacak belki geri tepecek ya da sevgimden şüphe edecek. Bir türlü çıkış yolu bulamadım. Onu kazanmak istiyorum. Benim ailem çalışkan bi aile böyle birisini de kabul etmezler. Mesleği ne şu an napıyo bu yaşa kadar neler yapmış dediklerinde bön bön bakamam. Düşüncelerinizi paylaşmanıza ihtiyacım var.
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer