Ben son 2 senedir resmen çocuk hastasıydım. Biryerde küçük bir çocuk veya bir bebek gördüğüm zaman resmen onu kaçırasim gelirdi.
Ama son 6 ayda 2 tane çocukla ilgilendim ve fikirlerim 180 derece değişti. İkiside 7 yaşındalar, (bende 20 yaşındayım) biri Didem biri Dilek. Biri annemin en yakın arkadaşının kızı diğeri yeni komşumuzun kızı. Onlarla vakit geçirdiğim sürede resmen çocuk düşmanı oldum çıktım. Hatta az önce Dilek'e kızdım izin vermediğim halde özel eşyalarımın bulunduğu kutuyu karıştırdığı için. Şimdi eminim bana 'sen çocukla neden çocuk oluyorsunki, alttan al' gibi yorumlar gelecek, ama elimden gelen bir şey yok, çok sabırlı biri değilim. Daha 6 ay önce 'bir an evvel evleneyimde hemen çocuk sahibi olayım' derdim, ama şimdi sadece 'Kesinlikle 35imden önce çocuk yapmam. Hatta mümkünse hiç yapmayım, bebekleri ve çocukları sadece uzaktan seveyim' diyorum. Ben galiba biraz fazla egoistim ve kendimden başkasına asla bir ömür harcayamam, (sevdiğim adam dışında), yani ömrümü çocuk büyütmekle geçiremem. Sonuçta çocuk özgürlüğünü kısıtlıyor, hatta tamamen elinden alıyor. Benim gibi düşünenler var mı? Yoksa ilerde yinede fikirlerim değişebilir mi? Gerçi sanmıyorum, ilerde bir çocuğum olduğunu hayal ederken bile yoruluyorum.
Ama son 6 ayda 2 tane çocukla ilgilendim ve fikirlerim 180 derece değişti. İkiside 7 yaşındalar, (bende 20 yaşındayım) biri Didem biri Dilek. Biri annemin en yakın arkadaşının kızı diğeri yeni komşumuzun kızı. Onlarla vakit geçirdiğim sürede resmen çocuk düşmanı oldum çıktım. Hatta az önce Dilek'e kızdım izin vermediğim halde özel eşyalarımın bulunduğu kutuyu karıştırdığı için. Şimdi eminim bana 'sen çocukla neden çocuk oluyorsunki, alttan al' gibi yorumlar gelecek, ama elimden gelen bir şey yok, çok sabırlı biri değilim. Daha 6 ay önce 'bir an evvel evleneyimde hemen çocuk sahibi olayım' derdim, ama şimdi sadece 'Kesinlikle 35imden önce çocuk yapmam. Hatta mümkünse hiç yapmayım, bebekleri ve çocukları sadece uzaktan seveyim' diyorum. Ben galiba biraz fazla egoistim ve kendimden başkasına asla bir ömür harcayamam, (sevdiğim adam dışında), yani ömrümü çocuk büyütmekle geçiremem. Sonuçta çocuk özgürlüğünü kısıtlıyor, hatta tamamen elinden alıyor. Benim gibi düşünenler var mı? Yoksa ilerde yinede fikirlerim değişebilir mi? Gerçi sanmıyorum, ilerde bir çocuğum olduğunu hayal ederken bile yoruluyorum.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar