Dayanamıyorum artık iyi ki burası var değil mi?

Çok yalnızım yapayalnız. Konuşacak kimsem kalmadı yoktu zaten. Kimseye güvenmiyorum. Kimseyle konuşmak istemiyorum hiç kimseyle. O yüzden buraya yazmak istedim. Boğazımdaki o düğüm insin diye. Hani böyle tam ağlayacak gibi olursunuz midenizde bi ağrı olur tam ağlayacakken yutkunursunuz kendinizi tutmak gözyaşınız akmaz ya. Ben hep öyle hissediyorum. Bu dünyaya ait değilmişim gibi hissediyorum. Hiç umudum kalmadı. Hiç bişey umrumda değil artık hevesle olmasını beklediğim şeyler olmasada olabilir alıştım. Beklemekten umut etmekten yoruldum. Her defasında Hevesimin kursağımda kalmasından yoruldum. Her defasında böyle olacağından emin olmaktan çok yoruldum. Nefes almaktan konuşmaktan sabah kalkmaktan çok yoruldum. Hiç bişeyin değişmeyeceğini bildiğim hayatımda Mecalim kalmadı artık. O kadar çok bekledim ki o kadar çok yarım kaldım ki güzel şeyler olmasada olur artık. Zaten hiç bir zaman olmayacak. Beni kimsenin anlamayacağını biliyorum. Sadece kendimle konuşuyorum. Kendime sarılıyorum. Neden bi çocuğun annesi ölüyor neden bi baba ölüyor neden çocuklar ölüyor onların yerine ben ölmeliyim. Keşke yaşama hakkımı başkasına verebilseydim. İyiki burası var buraya yazabiliyorum. İçimdekileri böyle boşaltabiliyotum. Yük oluyor acı çekiyorum can çekişiyorum ama bitmiyor. Buraya yazınca ufakta olsa hafifliyorum. Hissizleşiyorum gitgide hislerim kayboluyor , duygularım teker teker yok oluyor. Bazen acı bile hissetmiyorum sadece bomboş bakıyorum. Yok. Olmak istiyorum sadece yok olmak. Çaresizim çok çaresizim geçim derdim yok sağlığım yerinde bu yüzden içimdeki iğrenç hissi insanlara anlatamıyorum. Herkes şımarık bi canım olduğumu düşünüyor. İyi geceler